M@ikel Unlimited

CV 2011 1 uur op RDW baan

2011-06-25T10:35:00.004+02:00

vrijdag 8 januari

2010-01-08T19:47:00.004+01:00

Het was weer lekker fris toen ik de straat uit reed. Ik schat dat het zo rond de -6 gr moet zijn geweest. Donderdag avond was de temperatuur gezakt tot -14 en werd het plotseling ernstig mistig met een zicht van rond de 50 meter. Toch was het nú prima fietsweer.

Op het fietspad Scharwoude-Oudendijk zag ik in de verte een tegenligger aankomen met een enorme lichtbundel. Ik werd er behoorlijk door verblind en pas op het moment van passeren zag ik dat het een Quest was. De bereider had een lamp op zijn hoofd of op zijn helm. Mijn eerste gedachte was dat het de Quest van Cees (met een C) was gezien de herkenbare reflectende strepen. Of was het toch Arie? Op de terugreis was het weer raak. Ditmaal haalde ik op vrijwel dezelfde plek Kees (met een K) in. Het fietspad was net breed genoeg om een riskante inhaalmanouvre te maken.

Woensdag 6 januari

2010-01-07T18:05:00.002+01:00

Het eerste wat ik deed toen ik rond zes uur wakker werd was even door het raam kijken. Er was toch weer een nieuwe witte deken over Westfriesland gelegd. Met een extra thermohemd aanvaardde ik de reis naar Amsterdam. De weg was goed begaanbaar, maar met de sneeuw belette om lekker op gang te komen. Het fietspad van Scharwoude naar Oudendijk was nog onaangeroerd....schitterend! Na 75 minuten was ik op school.

Sinds een paar jaar beschikt ik als docent over een eigen pc op mijn buro in mijn eigen lokaal. Jaja, best wel luxe! Dat is handig om de leerresultaten van de leerlingen goed te kunnen volgen, de abcenten te noteren en biedt verder nog vele andere padagogische voordelen. Ook erg handig om tijdens de les de weersgesteldheid te kunnen volgen via Buienradar. Vandaag bewees deze toepassing zijn nut. Ik zag de sneeuwbuien (virtueel) steeds dichter bij komen en besloot direct na mijn laatste les de Quest in te stappen. Ik had er geen zin in om in de onvermijdelijke sneeuwbui in het donker te moeten rijden.

Vrijwel direkt vanaf mijn vertrek ontwaarde ik de eerste vlokken en rond half vier werd alles wit voor mijn ogen. Al snel was de er geen enkel onderscheid meer waar te nemen tussen weg, berm of sloot. Erg mooi, maar ook wel erg link. Mijn bril was elke 10 seconden met sneeuw bedekt waardoor ik op mijn gevoel moest sturen. Gelukkig ken ik de weg na ruim 6 jaar wel aardig uit mijn hoofd. In de buurt van Edam nam de intensiteit snel af en werd het bij Oosthuizen helemaal droog. De weg was ook weer/nog helemaal schoon. Later bleek deze sneeuwstorm erg veel hinder te hebben opgeleverd voor al het verkeer rond Amsterdam.

einde vakantie

2010-01-05T19:18:00.002+01:00

Zondagavond werd mijn vakantie heerlijk afgesloten met een etentje buiten de deur. Thuis aangekomen had ik een behoorlijk vól gevoel. Ik lag niet rustig in mijn bed en besloot om nog even op de weegschaal te gaan staan. Mijn voorgevoel bleek waar. Na veertien dagen kerstvakantie heb ik een nieuw PR behaald....81 kg (schoon aan de haak). Het werd een onrustige nacht....................

Maandagochtend stapte ik in de Quest die ik zondagmiddag nog even had onderworpen aan een systeemcheck; banden op spanning , accu's vol, beetje poetsen, etc. De wegen rond Hoorn waren nog steeds erg slecht begaanbaar. Pas vanaf Oosthuizen werden de fietscondities beter. Het was behoorlijk ploeteren en uiteindelijk had ik 40 minuten meer nodig dan normaal. Zal het ook iets te maken hebben met mn overgewicht?! De thuisreis (vertrek rond 17:30) verliep al weer iets vlotter. De wegen waren beter begaanbaar, maar soms spiegelglad. Door ijzel en opvriezend sneeuw en smeltwater was het tussen Edam en Oosthuizen soms een glijbaan. Na 1 uur en 20 minuten kwam ik moe en voldaan weer thuis.

Vandaag (dinsdag) had ik weer een werkdag op de Dierenbegraafplaats. Ik zag er tegenop om een kuil te moeten graven voor een grote hond die om twee uur ter aarde besteld zou worden. Ik was bang dat de grond hard bevroren zou zijn en het een zwaar karwei zou worden. Tot mijn grote vreugde blijkt sneeuw zo goed te isoleren dat er totaal geen spake is van een bevroren aarde. Het sneeuwpakket is nog steeds rond de 20 cm en werd ook vandaag weer aangevuld met 2 cm tijdens de sneeuwbuitjes die zo nu en dan overtrokken.

Nu nog even de kerstspullen opruimen en op de valreep nog even een goed voornemen voor 2010: 5 kg afvallen!

Laat de winter maar komen

2009-12-14T21:18:00.004+01:00

Langzamerhand is het ritme van de fietsforens weer terug aan het komen. De konditie is de laatste weken behoorlijk toegenomen en ik kan weer lekker aanzetten zonder al te snel in ademnood te komen. Ondanks dat ik nog geen racesnelheden haal zie ik dat elk ritje weer een paar seconden/ minuten sneller gaat.

Een uitschieter was een tijd van 49 minuten (gem 44 kmpu). Met de wind schuin in de rug koos ik na lange tijd voor de "oude"route via de Kanaaldijk. Deze weg is vrijwel geheel opnieuw geasfalteerd en omgetoverd tot een fietshighway. Onderweg reed ik met 55 kmpu Arnold voorbij. Helaas viel plotseling mijn koplamp uit. Terwijl ik gas terug nam en alle schakelaartjes even resette kwam er nog geen licht aan de horizon. Toen ik vrijwel stil stond ploepte het licht weer aan en kon ik tot aan Hoorn gewoon doorrijden.

Woensdagochtend viel het licht opnieuw uit en leek de lamp het definitief begeven te hebben. Omdat ik het veel te gevaarlijk vond om zonder licht verder te rijden ben ik omgekeerd en heb thuis de auto gepakt om naar Amsterdam te rijden. Al eerder had mijn knipperlicht (rechts-voor) het begeven, maar nu had ik definitief een goed excuus om in het weekend af te reizen naar Dronten.

Het weer was zaterdag ideaal voor mijn eerste lange rit na bijna een half jaar. Wel fris!

Ik reed de 70 km (Hoorn-Dronten) in precies 2 uur. Na een uurtje sleutelen was het knipperlicht gerepareed en had ik een nieuw koplamp. Klaar voor de winter!

2009-12-07T18:55:00.001+01:00

Send your own ElfYourself eCards

Eindelijk weer terug in de Quest

2009-11-22T21:27:00.004+01:00

Het werden lange weken van afzien.
De blessure aan de band en pees onder mijn knie bleek toch behoorlijk hardnekkig te zijn. Na een paar weken wilde ik toch proberen hoe het zou zijn om weer in de Quest een rondje te rijden. Helaas werd ik direkt weer twee weken terug geworpen in het revalidatieproces. Volgens de doctoren moest ik toch rekenen op een herstelperiode van 6 tot 8 weken. De weg naar school werd meestal afgelegd met de trein en soms met de auto. Mijn fysieke gestel en konditie storte met rappe sprngen in elkaar. Het resultaat was de Mexicaanse Griep een week voor de herfstvakantie. Wat een pech.... De vakantie had ik gelukkig de tijd om weer op te krabbelen.

Op 26 oktober was het eindelijk zo ver. Met regen en storm maakte ik weer mijn eerste ritje als fietsforens naar Amsterdam. Wel weer wennen!!!!!!
De maanden van fietsstilstand had zijn sporen achtergelaten. Uitgeput, zweet op mn voorhoofd, spierpijn, minimale snelheid, en ga zo maar door. Mijn knie voelde toch nog slap aan, maar gaf geen pijn. Ik noem het zelf een klutsknie.

Inmiddels ben ik een maand aan het fietsen en merk dat de conditie langzaam weer terug komt. Ook komt er steeds meer stevigheid in mn knie. Helaas laten de weersomstandigheden het ontspannen rijden vaak niet toe. Het is regelmatig erg nat, en vaak staat er ook veel wind. Omdat ik vrijwel altijd in het donker rijd heb ik het meest last van de verblindende lampen van tegemoetkomende auto's op de rijbaan naast het fietspad. Vooral als mijn windscherm en bril nat is van de regen. Afgelopen woensdagmiddag spande de kroon: veel regen en een beukende storm. Duidelijk een moment om de helm weer op te zetten. De snelheidsmeter ging ruim boven de 50kmpu. Het gevoel om de snelheid niet zelf in de hand te hebben maakte het een bijzonder inspannende belevenis. Met een ruime hoeveelheid aan adrenaline kwam ik gelukkig heelhuids weer thuis. Zelfs na een relaxte douche-beurt ebte de spanning pas later in de avond weg.
Na 850 km is mijn lijf weer gewend aan de inspanning, maar mist ik nog de kracht om de snelheid als vanouds te rijden. Nog een paar weken en dan.....

In ieder geval zal ik weer vaker van mij laten horen via deze blog.

Even een update

2009-09-06T12:33:00.002+02:00

Tja, het wordt zo langzamerhand wel weer eens tijd dat ik iets van mij laat horen.
Het was ergens in juni dat mijn verhaal is gestopt.
Op school zijn de laatste weken altijd een drukte van belang. Voor mij als examensecretaris beleef ik deze tijd een behoorlijke piekbelasting. Ondanks dat ik in werkelijke bloedvorm verkeerde heb ik de Cycle Vission laten schieten. Ik hoop de volgende versie weer gewoon van de partij te zijn, op een plaats die voor mij iets handiger te bereizen is.
De leerlingen bleken ook in topvorm en voor het derde jaar op rij zijn al onze leerlingen geslaagd! Na de afsluiting van het schooljaar heb ik mijn schoolgedachten direct van mij afgezet en een heerlijke vakantie genoten.
Mijn prive-leven heeft inmiddels ook een hele andere wending genomen. Plotseling kwam Monique mijn leven binnen wandelen. De liefde voert weer hoogtijdagen in Huize Zonneveld. Toen ik haar leerde kennen kwam het woord banaan en ligfiets al snel ter sprake. Inmiddels is ze er behoorlijk aan gewend. Samen hebben we genoten van onze vakantie en hebben twee mooie en warme weken in Valencia doorgebracht.
Sportief was het ook een redelijke inspannende tijd. De Quest is slechts een enkele keer uit zijn stal gekomen. De Velomobiel moest even plaats maken voor de hardloopschoenen. Ik heb mij namelijk met een aantal collega's ingeschreven voor de Dam-tot-Dam loop. De taining ging erg voortvarend. Ik had de snelheid er vrij snel al weer behoorlijk in en liep al afsanden tussen 10 en 15 km zonder problemen. Het doel was een tijd over de 10 engels mijl(= 16,1 km) van 70 minuten en bleek zeer goed haalbaar.
Helaas werd ik na lange tijd weer eens getroffen door een tegenslag: een sportblessure!
Tijdens een trainingsrondje door het Turiapark (Valencia) met wat intervaltraining (tussensprintjes), en wat bruggen en trapjes (op en af), moest ik plots opzij springen voor een hondje dat naar mijn kuiten beet. Ik voelde een lichte pijn in mijn knie, maar kon gewoon joggend thuis komen. De volgende dag werd de pijn echter steeds erger en kon ik uieindelijk nog nauwelijks op mijn benen staan. Na bezoeken aan verschillende doctoren (huisarts, ziekenhuis), bleek dat ik ik in beweging moest blijven en rustig aan moest doen. De pees die een spier van het scheenbeen en een kruisband aan de knie verbind heeft een flinke optater gehad en moet zonder therapie zelf genezen. Omdat de pijn zo hevig is zijn er al heel wat iboprofen en paracetamol nodig geweest. Inmiddels ben ik nu 3 dagen medicijn-vrij en lijkt het herstel ingezet te zijn. Volgens de doctoren moet ik uiteindelijk rekenen op 6 tot 8 weken voor (totaal?) herstel. Nog 3 weken te gaan.
De Auto heeft inmiddels zijn nut kunnen bewijzen. De ritjes naar Wilnis, waar mijn dochter Brechje woont reed mijn ouwe Ford Escort met 1 op 16. Lekker zuinig dus. Helaas was er toch iets niet helemaal in de haak en reed ik afgelopen maandag met enorme herrie van school naar huis. Volgens de garagevakman bleek dat reparatie niet meer interessant was en moest ik dus ter plekke afscheid nemen van mijn nieuwe vriend. Ad hoc besloot ik direct een nieuw exemplaar aan te schaffen en rijd ik nu rond in een Deawoo. Ik hoop dat deze car een iets langer leven beschoren is.
Nog even dus weinig Quest nieuws. Desondanks houd ik alle berichten van Kees, Wim, Pe, Cees, Marcel, Eduard en vele andere goed bij.
Tot snel.

Rustig rondje Westfriesland

2009-06-01T14:16:00.008+02:00

Omdat het zo mooi en zonnig weer was, twijfelde ik om vandaag tóch de bukfiets te nemen. Ik had een dag eerder een opmerking gekregen over mijn witte benen, terwijl alles boven de gordel inmiddels al redelijk gebruind is. Desondanks liet ik mij niet kennen en deed een Quest-rondje door het Westfrieze: Wognum, Benningbroek, Aartswoud, Medemblik, Andijk, Enkhuizen en Hoorn. Een rondje van ongeveer 80 km. Vooral rond Medemblik en Andijk was het druk op de weg. Door de hoofdstraat in Medemblik ging een groep whikes voorbij en bij Ted de Lange leek het behoorlijk druk. In verband met de zeilwedstrijden stonden er overal langs de dijk veel auto's geparkeerd; oppassen dus! Bij Enkhuizen stond ik even stil voor het versturen van een sms, toen Cees ineens naast mij stond. Hij zat nog lekker te snoepen van z'n Mc Flurry na een behoorlijke (winderige) rit om het IJsselmeer. Uiteindelijk stond ik na een heerlijk relaxed ritje bij mijn vader aan de deur om aan te schuiven voor de borrel en een lekker maaltijd.

3 lekke banden !

2009-05-30T14:37:00.002+02:00

Toen ik afgelopen woensdag mijn Quest achter de school weg reed en mijzelf prepareerde voor de rit naar huis kwam ik er achter dat de rechter voorband weinig puf meer had. Ik zette de Quest op zn kant en al snel zat er een nieuwe binnen band onder. Ik kon verder geen onregelmatigheden in de (bijna nog nieuwe) buitenband vinden. Ik kon de band niet zo hard opgepompt krijgen als ik eigenlijk zou willen (6,5 bar), maar ach...ik kon er mee leven.

De wind waaide lekker van schuin achter en de donkere wolken pakten zich boven mijn hoofd samen; maaaaar het bleef droog. Ik zoefde met ruim 50 kmpu langs Het Schouw, Broek in Waterland en kwam teleurstellend weer bij Monnickendam tot stilstand. Opnieuw stond dezelfde band leeg. Opnieuw in het gras en nu besloot ik mn reserve buitenband ook maar te gebruiken. De smalle Stelvio ging er nu onder en het pompen was ook met drie zuchten gedaan. Opnieuw ging de snelheid weer naar wedstrijdtempo. Zonder verdere malleur kwam ik thuis.

Inspectie van de verwisselde buitenband leverde een mooi scherp steentje op.

Toen ik de volgende ochtend opnieuw weg wilde fietsen stond helaas de Stelvio nu óók leeg! Opnieuw ging de S Lick er maar weer onder, nadat ik dit keer ook het velglint had vervangen. Ik vermoed dat een van de spaken door het versleten velglint had geprikt en de laatste band had beschadigd. Zo heb je nooit een lekke band (mazzel?!), zó heb je er drie in anderhalve dag (pech!).

1x Quest, 1x Mango

2009-05-25T18:59:00.004+02:00

Vanmorgen kwam ik na lange tijd Arie weer eens tegen.

Fietst hij minder of missen we elkaar zo vaak?

Op de terugweg reed ik plotseling weer achter Kees. Na een kort gesprek over de Fietsrouteplanner van de Fietsersbond moest Kees rechts af en vervolgde ik mijn weg naar links. Foto's wel een beetje bewogen, maar het gaat om het idee.

week 21

2009-05-24T20:10:00.006+02:00

De afgelopen heb ik fietsend weinig beleefd. Omdat deze week de centrale examens zijn gestart heb ik mijn rooster iets veranderd. Zo ben ik van maandag tm woensdag op school in de weer geweest om de examens zo goed mogelijk te laten verlopen. Donderdag en vrijdag ben ik vervolgens op De Stille Weiden aan het werk gegaan.
Afgelopen dinsdag stond het examen Nederlands op het programma. De leerlingen die examen doen voor de Basis Beroepsgericht Leerweg doen dat voor alle vakken op de computer. Ik vind dit een ongewenste, maar onvoorkoombare ontwikkeling. Terwijl ik het computerlokaal in de rondte liep tijdens het examen Nederlands zag ik plotseling een rode Quest op de beeldschermen verschijnen. Als de eerste examenperiode is afgerond zal ik een foto nemen van de opgave waar de rode Quest kennelijk een rol in speelt. Zal het woord "Quest"straks ook worden opgenomen in het Nederlandse woordenboek?
Dinsdag kwam ik Kees (op weg naar huis) ook weer eens tegen. Ik moest alle zeilen bijzetten om hem vóór de rotonde bij Scharwoude bij te kunnen halen. Uiteindelijk was de maximum snelheid van 56,5 kmpu voldoende. Pjew!
Uiteindelijk deze week 240 km gereden met een weekgemiddelde van 39 kmpu.
ODO: 14392 km

Weer een week verder

2009-05-17T22:27:00.004+02:00

De afgelopen week gewoon weer lekker op en neer gereden van en naar school.

Rond de 250 km, 56 kmpu max, 37 kmpu gem.

Omdat ik dinsdagavond samen met Sonja naar de voorstelling "Joseph met zijn amazing dreamcoat" in de RAI ben geweest, reed ik naar huis in het donker. Heerlijk! De voorstelling verraste mij; het blijkt een hedendaagse versie te zijn met ontzettend veel humor. Ik wist niet dat een musical zó leuk kon zijn.

Vandaag (zondag) stond er weer iets raars op het programma. Samen met 5 collega's en 15 vreemdelingen deed ik mee me een verrassings aktiviteit. De organisatie had bedacht dat het leuk voor ons zou zijn om in een 22 meter hoge toren te klimmen en vervolgens een geo caching speurtocht door de duinen rond IJmuiden te maken. Gelukkig heb ik het overleefd en zal deze blog dus nog langer blijven bestaan.

vakantie update

2009-05-13T20:38:00.007+02:00

Inmiddels ben ik al weer een halve week aan het werk, maar zal ik toch nog even veslag doen van mijn uitstapje naar Hall. Hall is een klein plaatsje in de buurt van Eerbeek, wat weer iets onder Apeldoorn ligt.

Vorige week maandag vertrok ik om 07:45 van huis met een volbeladen bukfiets; stuurtas voorop, 2 tassen voor en 2 achter. Het weer was ideaal. Met een lekker briesje schuin in de rug stoof ik via Enkhuizen naar Lelystad. Lelystad liet ik verder links liggen en draaide de Knardijk op die mij naar Harderwijk zou brengen. Eén rechte weg dwarst door de polder, zo nu en dan (regelmatig) een wildrooster en verder overal schapen op de weg. Voordat ik het wist zag ik in de verte Dolfinarium al liggen. De route over de veluwe voerde over zandpaden, dwars door de bossen en over de heide. Inmiddels had ik wel even mn helm opgezet. Klokslag 14:00 stond ik zonder zadelpijn aan de deur bij het ABK huis (Nivon). Een superrit. Dit was de eerste keer dat ik mijn R&M fiets gebruikte waar hij voor bedoeld is. Al is het dan geen Quest, desondanks een wereldfiets. Op de vlakke weg met volle bepakking rijdt hij gewoon erg lekker, maar op de bospaden, met zand, kuilen, heuveltjes en korte bochten onderscheidt hij zich pas echt. Wat een ervaring om met dit gemak in het zadel te kunnen blijven zitten.

De volgende dag heb ik een rondrit gemaakt door de IJsselvallei via Bronkhorst, Zutphen, Deventer en Apeldoorn. Met zo nu en dan een buitje bleef het toch de hele dag redelijk fietsweer.

Op woensdag kwamen mijn collega's (45 personen) ook aan in Hall voor onze studie 3-daagse. Mijn gedachten over dit teamuitje beschrijf ik liever in mijn prive dagboek (wat een...., zucht).

Vrijdag mocht ik weer naar huis. De meeste bagage gaf ik nu mee met de volgbus en om 14:00 reed ik de poort uit. Het was al behoorlijk winderig, maar de zon scheen en het was een graad of 20. Helaas hield het mooie weer niet aan; eerst een klein buitje, maar vlak voor Harderwijk barste met donder en bliksem de hemel open. Het was inmiddels half vijf, en de hagel zorgde ervoor dat mijn benen en armen blauw en rood kleurden. Zonder twijfel (en spijt) besloot ik verder met de trein te reizen. Later bleek dat ondanks dat de bui na een uur voorbij was getrokken, de wind (8Bft) nog lang vanuit het westen had gewaaid.

Thuisgekomen stond er 320 km op de teller.

Meivakantie

2009-05-03T19:01:00.002+02:00

Nadat ik vorige week vrijdag van school naar huis reed heb ik eigenlijk nauwelijks meer in de Quest rond gereden. Inmiddels zijn we al weer een week verder en heb ik 0 km bij kunnen schrijven.
Ik heb deze week heerlijk genoten van mijn tuin, het heerlijke weer en ben toegekomen aan klusjes die ik eerder had laten liggen. Het grootste project was het verwijderen van een enorme bamboe plant die ik achter in de tuin heb staan. Ondanks dat ik 13 jaar geleden de wortels goed had afgescherm met speciaal folie (dik plastic) kwamen er toch regelmatig grote uitlopers de tuin in. Nú was ik het zat. De hoge takken (4,5 m) zijn afgevoerd naar de vuilstort en de kluit is inmiddels zo kort mogelijk afgeknipt. Ik heb de hoop opgegeven om de wortels helemaal te kunnen verwijderen; ik hoop dat ik met het spuiten van Glyfosaat (roundup) uiteindelijk de baas ben over de bamboe.
Ook de vijver heeft een opknapbeurt gehad. Wat eens begon als een leuk waterlelie stekje, was uitgegroeid tot een reusachtige bonk wortels. Nu hebben de waterkruipers weer de ruimte om hun baantjes onbelemmert te kunnen zwemmen. Nu moet er nog een groepje vissen komen.

Inmiddels heb ik de knoop doorgehakt voor morgen. Het weer zal goed genoeg zijn om er met de vakantiefiets (R&M, Delite) op uit te gaan. Ik heb de fietstassen volgestopt, de banden opgepompt en de bidons gevuld met vers water. Een mooie test voor de (mogelijke) fietsvakantie in de zomer.
Morgen vertrek ik voor een week naar een Nivon huis in Hall (bij Eerbeek). Ik verwacht dat het ruim 150 km zal zijn en ik vroeg in de middag aan zal komen. Dinsdag heb ik gepland om door de Veluwe te crossen. Woensdag zullen al mijn collega's ook arriveren om samen te genieten (?) van een studiedriedaagse. Ik ben benieuwd. Vrijdag zal ik na de lunch de terugweg aanvaarden en hoop dan voor het donker thuis te zijn. Tot volgende week...

Rondje Markermeer

2009-04-18T16:58:00.002+02:00

Vrijdagavond leek het een goed idee om weer eens naar de film te gaan. We hadden de film "Slumdog Millionaire" uitgekozen. Niet meer nieuw maar zeker de moeite waard om te zien! Op datzelfde idee waren nog 16 andere mensen gekomen, wat resulteerde in een bioscoopzaal met slechts 18 bezoekers. Volgen het meisje achter de bar was dit nog een goeie avond, want er waren ook dagen dat er maar 5 mensen in de zaal zaten! Op deze manier zal de Metro in Purmerend geen lang leven meer hebben. Volgende keer maar weer gewoon naar Tuschinski.
Rond 01:30 stapte ik in mijn bed en om 8 uur was ik weer klaar wakker. Er was maar een ding waar ik aan dacht: Fietsen!

Half tien vertrok ik richting Enkhuizen, passeerde Lelystad en kwam om half twaalf in Dronten aan. In Lelystad was het weer even hobbeldebobbel ivm een totale opbreking van een brug. Ook ergens midden in de polder staan nu een aantal kunstwerken in aanbouw (viadukten) die bedoeld zijn voor de toekomstige treinverbinding Lelystad-Zwolle.

Ik was naar Velomobiel gereden om mijn linker voorwiel te laten richten. De spaken bleken erg los te zitten; het vreemde tikkende geluid is nu ook helemaal verdwenen. Dank! Om twaalf uur reed ik de poort weer uit en besloot door te rijden naar Almere, Amsterdam en Hoorn. Een compleet rondje Markermeer dus. Via de Rietweg en de Vogelweg kwam ik in Almere Haven uit. Daar even een babbeltje gemaakt met mijn ouwe neef Youri die ik 100 jaar geleden voor het laatst gezien had. Toevallig stond hij voor zijn winkel (Primera The Saloon) even lekker in het zonnetje toen ik aan kwam rijden. Leuk om te zien en te horen dat het goed met hem gaat.

Tot nu toe was de rit behoorlijk voor de wind gegaan. Vanaf Amsterdam was het echter keihard (5Bft) wind tegen (beetje overdrijven mag). Omdat ik er al aardig wat kilometertjes op had zitten zakte het tempo behoorlijk in. Uiteindelijk was ik iets na vier uur weer thuis.

Het was weer een superfietsdag: 185 km.

Deze week

2009-04-17T19:15:00.003+02:00

Deze week:

Na het reisje naar Texel heb ik mijn banden toch maar vervangen.
De Kojaks hebben na zo'n 7000 km (?)weinig lek gereden: links 2x, rechts 1x. Wel was het canvas inmiddels duidelijk zichtbaar. Een buitengewoon goed resultaat!
Bij de plaatselijke fietsonderdelenleverancier hadden ze een partij Vresdestein S-Licks (a €12,-) liggen, waarvan ik er maar meteen 4 heb meegenomen. Uit het verleden had ik goede ervaringen met deze, "niet meer in productie zijnde", banden. Ik er was er snel achter wat het nadeel van deze banden was; eindeloos prutsen om ze netjes rond om te leggen. Door een lichte slag in mijn linker wiel krijg ik deze band nauwelijks mooi om de velg.

250 km
35 kmpu
Odo 13445

Dinsdag

2009-04-14T20:50:00.003+02:00

Op de terugweg van school kwam ik Wil Janssen in Quest 242 tegen.
We stopten en maakten even een praatje. Hij was net terug uit Oostenrijk waar hij een skischool heeft. Het Questen in de bergen vond hij GEWELDIG, maar soms wel erg koud in de afdaling. Leuk om weer een nieuwe enthousiaste Questreider te ontmoeten.

Discussie bij het stoplicht

2009-04-14T20:21:00.003+02:00

Op de tweede paasdag ben ik bij Sonja in Amsterdam op visite gegaan. Opnieuw heerlijk fietsweer. Vrijwel op het hele traject was het dan ook enorm druk met recreatief fietsverkeer. Vooral op het gedeelte tussen Edam, Volendam en Monnickendam was het een gezellige drukte. Het was dan ook slalommen, toeteren, remmen en optrekken terwijl het zwaaien van en naar Duitsers, Fransen en Japanners/Chinezen onafgebroken doorging.

De weg terug duurde iets langer toen ik er na 10 minuten achter kwam dat ik mijn huissleutels nog had achtergelaten. Terug dus. Voor de grap koos ik een andere route die ik eigenlijk nog nooit eerder had gereden. De weg voerde dwars tussen de golfvelden door. Omdat het al bijna donker was heb ik geen foto gemaakt, volgende keer !

Uiteindelijk was ik bijna thuis toen ik moest stoppen voor het rode stoplicht bij het Keern in Hoorn. Vlak voor mij reed juist een oudere man vanuit stilstand door het rode licht. Binnen tien seconden sprong het licht voor mij op groen en stond ik bij het volgende stoplicht opnieuw stil, nu naast de brokkenpiloot. Ik sprak hem aan en vertelde dat dit een plek is waar regelmatig ongelukken gebeuren met mensen die het stoplicht negeren. De man (op een volgeveerde Koga) reageerde boos en geïrriteerd; hij had al lang genoeg gewacht. Volgens hem was het nut van stoplichten al lang achterhaald!? Het gesprek duurde tot het licht op groen sprong en ik afsloot met een opmerking in de trant van: Het is een slecht voorbeeld voor onze kinderen. Rare vent!

Rondje Texel

2009-04-10T20:29:00.004+02:00

Voor de liefhebbers van foto's hier alvast de link (klik hier).

Vandaag vertrok ik iets voor acht uur richting Twisk, alwaar bij de familie Leegwater de koffie met soesjes al klaarstond. Uiteindelijk zat het bijna volledige peloton rond de grote tafel. Iets na negen uur ging de tocht écht van start. Onderweg pikten we Cees op die weer helemaal hersteld leek van zijn koprol op het Edamse asfalt. Uiteindelijk waren we compleet toen we Yvonne met haar Baron op de boot tegenkwamen.

Het was de meest ideale dag om er met de Quest op uit te gaan. Heerlijke zon, lekker briesje en alleen maar vrolijke mensen op de weg. Hoewel...... Het is inmiddels negen uur 's avonds terwijl ik dit bericht schrijf en de zon gloeit nog na op mijn gezicht. Wat zal ik straks lekker slapen!

Wordt vervolgd

maandag 6 april

2009-04-06T21:35:00.002+02:00

Wat een drukte op de weg vandaag. Veel fietsers; meestal fietsforensen met racefiets. In hun rugzak zit waarschijnlijk een lunchpakketje met boterhammen die zondagavond met veel liefde door hun vrouw, verkering of partner zijn gesmeerd.
Ikzelf besteed elke ochtend bijzonder weinig aandacht aan mijn eerste maaltijd. Meestal maak ik mij er met een paar slokken drinkontbijt vanaf. Eigenlijk zoek ik dus nog iemand die ´s ochtends mijn broodjes wilt smeren.
Vlak voor Amsterdam haalde ik nog even een roetser in.

Op school zijn de gymdocenten bezig met het samenstellen van een hardloopteam. Maikel is daar ook wel voor in. De Dam tot Dam loop zal ons eerste doel worden.
Hardlopen was voordat ik aan het fietsen begon mijn eerste liefde. Ik heb in het verleden veel veldlopen en wegwedstrijden gelopen. Nog steeds moet ik op zolder ergens een doos vol met medailles hebben liggen. De meeste plakaten zijn behaald bij halve marathons en 10km loopjes. Het meest trots ben ik op mijn resultaat op de marathon van Amsterdam, die ik bij 25 graden C. in 3:20 liep. Vaak noem ik deze prestatie als een van mijn hoogtepunten uit mijn leven. Ik ben benieuwd hoe ik het hardlopen weer zal oppakken. Zeker in combinatie met het fietsen. Wordt vervolgd....

Mijn ritje terug ging weer razend snel. Met de stampende muziek van de laatste cd van Madonna lijkt het haast vanzelf te gaan. Het zal wel in het weer zitten dat het de laatste tijd zo snel gaat. Vandaag haalde ik op het rechte stuk (fietspad Oudendijk-Scharwoude) een snelheid van 58 kmpu bij vrijwel windstil weer.

Bij Oosthuizen nog even gezwaaid naar Paula Kastelein die zich had verstopt onder de kap van haar Mango.

Even op en neer naar Amsterdam

2009-04-04T17:54:00.002+02:00

Eigenlijk als een gewone werkdag ging ik vandaag even op en neer naar Amsterdam. Ik was iets vergeten op school en wilde dat even ophalen.
Heen via Edam, terug via Purmerend.
Binnen 2 uur fietsen was ik weer thuis.
Gewoon lekker dom gefietst.

Deze week:
310 km, gemiddeld 36,7 kmpu, max 55,5 kmpu, odo 12870

inhaalsyndroom

2009-03-31T22:52:00.002+02:00

Opnieuw weer een heerlijke ochtendrit.
Zoals meestal vertrok ik ook vandaag rond half zeven van huis.
Het was nog lekker donker! Ik vind het heerlijk om in het donker te rijden. Over twee weken zal het echter weer licht zijn rond deze tijd.
Het gras was nog bedekt met een laagje ijs, de meter gaf -2 aan, maar dit vormde geen belemmering om zonder kap te rijden.

Iets voorbij Oosthuizen voegde een brommerrijder voor mij in. Ik moest even flink aan de bak om in zijn kielzog te komen, maar uiteindelijk kon ik aanpikken. Tot Edam lag de snelheid steeds rond de 48 kmpu. Door het stadje moest ik even wat ruimte laten, maar op het fietspad begon mijn inhaalslag. Ik had zo'n 200 meter goed te maken, en beetje bij beetje kroop ik dichterbij.
Ik koos voor de meest lastige optie: erop en erover. Vlak bij Katwoude ging ik er voorbij en wist de scooter tot in Amsterdam Noord voor te blijven. Ik denk dat ik maar weer eens een psycholoog ga opzoeken om over mijn inhaalsyndroom te praten.
Net als vorige week had ik vlak voor mijn school om 7:24 uur weer een ontmoeting met de Haai.

Mijn eerste eenden pulletje gespot

2009-03-30T22:06:00.003+02:00

Vandaag zag ik het eerste jonge eendje in de Purmerringvaart zwemmen. Samen met zijn moeder, maar nog zonder broertjes en zusjes.
En wat was het deze ochtend schitterend: prachtige zonsopkomst, beetje nevel over het water, prachtige kleuren, ....Helaas had ik (óók) mijn fototoestel niet bij me.

2009-03-27T19:43:00.003+01:00

Vanmiddag met een windkracht 4 tot 5 schuin in de rug zoemde ik naar huis met een heerlijke snelheid. Deze week de normale 240 km gereden. Erg veel wind, en meestal tegen. Afgelopen maandag spande de kroon, met in de ochtend windkracht 6 tot 7 tegen, en op de terugweg opnieuw tegen.

De laatse tijd houden zich veel witte ganzen zich op aan de rand van het Dwaalpark (Hoorn).

De groep is vaak ook te zien op de parkeerplaats langs de A7 vlak voor de afslag Hoorn.

Vandaag liepen er een aantal eigenwijze ganzen over de Venneweg.

Er kwam een kleine oude auto aanrijden die bij het zien van de ganzen extra gas gaf en frontaal op een gans inreed. Er was genoeg ruimte om het dier te ontwijken en in de weide omtrek geen verkeer te zien. Wat een idioot. Ik was geschokt en bedroefd.

Als goedmakertje zag ik deze ochtend voor het eerst dit jaar een groepje van drie lepelaars in de buurt van Middelie. Eerst zag ik er twee in de ondiepe sloot staan, en vervolgens werd ik verrast door een vliegend exemplaar die zo'n 200 meter met mij meevloog. Wat mooi toch weer.

Zaterdag 21 maart, Rondje IJsselmeer

2009-03-22T12:46:00.005+01:00

Na een bijzonder drukke (vrij)dag, waarbij een aantal vervelende mededelingen van onze directeur tot veel emotie leidde, was het tijd voor ontspanning.
Het weekend werd ingeluid met een gezellige borrel en veel gelach met een paar vrienden. Uiteindelijk was het 03:00 uur voordat ik mijn bed weer tegenkwam.

Vijf uur later was ik al weer bezig met de correctie van de Kader-toets van mijn 4e klassers. Het resultaat stemde mij gelukkig. Inclusief het fantastische weer kreeg ik promp zin om een flink eind te gaan fietsen.

Korte broek, een Craft T-shirt en een paar sokken zou genoeg moeten zijn voor deze stralende dag. Min of meer op de bonnefooi besloot ik om nu eindelijk eens een rondje rond het IJsselmeer te gaan maken. Ik stond er verder niet bij stil over hoe ver het zou zijn.
Ik schatte de wind zo tussen de windkracht 3 tot 4 uit westelijke richting. Ik vertrok om 11:15 uur en besloot de route met de klok mee te rijden.

Op de Afsluitdijk besloot ik toch maar even wat proviant in te slaan. Aldaar (bij het benzinestation) kreeg ik genoeg aandacht en werden er diverse foto's gemaakt rond de Quest. Ook waren de twee Lotus-KitCars en een Lotus Elise en een oude Jaguar behoorlijk populair bij de fotografen.
De dijk ging in vliegende vaart. Steeds rond de 47 tot 50 kmpu. Vanaf nu ging de wind meer van opzij blazen, maar was allerminst storend. Wat een rust om mij heen. Zo nu en dan wat racefietsers, af en toe een auto en verder alles leeg en kaal. Bij Lemmer kwam ik weer even in de bewoonde wereld terecht en nam promp een verkeerde afslag. De weg door de Noordoostpolder was het meest saaie stuk van de route. Nog even over de Ketelbrug en dan aansluiten op de bekende weg Lelystad-Swifterband-Dronten. Op de houtribdijk bleef ik achter de dijk behoorlijk uit de wind. Ook de zon scheen nog nét hoog genoeg om mij nog een beetje warmte te geven.
Uiteindelijk was ik om half zeven weer thuis.
Het einde van deze prachtige rit.

Rondje IJsselmeer

2009-03-21T19:58:00.003+01:00

Vandaag 225 km gefietst.
Hoorn Afsluitdijk Lemmer Ketelbrug Houtribdijk Hoorn
Super dag.
Later meer

Drukte op de weg

2009-03-17T18:47:00.004+01:00

Maandag was een dagje zonder leerlingen.
Het Clusius College had voor al zijn personeel een studiedag georganiseerd.
De verzamelplaats was het AZ stadion. Daar werden we ontvangen met koffie en gebak, hebben we onze luxe lunch genuttigd en vond de afsluitende borrel plaats. Tussen die drie gangen was ik ingedeeld bij een excursie naar Corn. Bak in Assendelft en nam deel aan twee workshops op onze locatie in Castricum. Corn. Bak is een Bromelia kwekerij. In Assendelft worden er nieuwe varianten ontwikkeld en zaad opgekweekt. De meeste zaailingen worden naar China verscheept, waarna de volwassen planten uiteindelijk toch weer in Aalsmeer terecht komen. ik was onder de indruk van de high tech en de organisatie van het bedrijf.
Corn Bak is verantwoordelijk voor ruim 50% van de Bromelia handel (wereldwijd).

Alles bij elkaar was het een bijzonder geslaagde dag.

Dinsdag dus weer in de vroege ochtend met wind mee naar Amsterdam. En het was druk op de weg. Veel fietsers! Het heerlijke weer lokte veel wielrenners op de weg. Sommigen met korte broek of korte mouwen. Brrrrr dat vond ik toch wel erg optimistisch. Vlak voordat ik de laatste bocht aanstuurde om bij mijn school aan te komen zag ik een Haai opdoemen. Het was de Shark Quest van John Dankers. Even gezwaaid! Bij mijn retourrit had ik volle bak wind tegen. Toch zat de vaart er in, zeker toen ik in de verte iets geels zag. Kees Schouten haalde ik in volle vaart (50 kmpu) in ter hoogte van het windmolenpark Oudendijk.

Kerksloot, Bobeldijk/Berkhout 11 en 12 maart

2009-03-12T21:42:00.009+01:00

De Kerksloot vanaf Bobeldijk bekeken op woensdag en donderdag.

Rechts de Dierenbegraafplaats, in de verte de kerk van Berkhout met daarachter de windmolens die langs de Lijsbeth Tijsweg (en N243) staan.

Tussen de tweede en derde windmolen (vanaf links) zijn net de windmolens tussen de A7 en de N247 (bij Oudendijk) te zien. Links een stukje van ons schapenveld en daarachter het grote veld met lucerne.

Venneweg, Koggenland

2009-03-10T19:33:00.005+01:00

Vandaag na een erg natte dag toch droog naar huis kunnen rijden. Zelfs de zon kwam zo nu en dan tijdens de rit even om de hoek kijken. Langs de Venneweg is vorige week een rij enorme bomen gekapt. Deze bomen zorgden regelmatig voor overlast aan het naast en ondergelegen fietspad. Eerder schreef ik over de gladheid van dit fietspad door afgevallen bladeren. Ook viel er regelmatig een grote tak uit de boom als het wat harder begon te waaien. Kennelijk was de gemeente het nu zat en heeft besloten tot rigoreuze maatregelen.

Ik vind het jammer, want het ziet er nu wel erg kaal uit. Maar ik neem aan dat er spoedig nieuwe bomen aangeplant zullen worden. Op de foto's zie je dat de situatie nu lekker overzichtelijk is geworden.

Eindelijk: de Zon

2009-03-09T19:38:00.003+01:00

Daar is hij dan.

Dit jaar de eerste zonsopkomst vanuit de Quest.

Maandag 9 maart, 7:25 uur, Het Schouw (tussen Broek in Waterland en Amsterdam).

Officieel is de zon al om 7:09 opgekomen,

maar had ik het kennelijk te druk met opletten en sturen.

Laatste dag van de week

2009-03-07T16:02:00.005+01:00

Vrijdagochtend had ik voor de verandering wind mee.
Ontspannen reed ik in de vroege ochtend naar school. Het enige obstakel dat ik deze ochtend tegen kwam was de spoorwegovergang bij Oosthuizen, waarvan deze foto.
Verder was de weg nat en miezerde het wat. Ondanks dat het nog steeds niet echt warm is, lijkt het wel alsof ik met een isolerende kleding laag minder toe kan. Het gevoel van de lente is kennelijk ook tussen mijn oren terecht gekomen. In ieder geval zal ik volgende week een setje koelere kleding aantrekken.

De vrijdag was (weer) een hectische dag op school. Ook bij de kinderen lijkt de lente in de bol geslagen te zijn. Paringsrituelen als haren trekken, stompen en elkaar krabben (tot bloedens toe) lijkt deze dag wel de norm. Ook heerst er in een aantal klassen een soort van nesteldrang; de vloer van het lokaal wordt gerestiled met proppen papier, drinkflesjes, etens resten, elastiekjes, afgebroken pennen en potloden en verder alles wat voor handen is. De geur van babyolie, odorex de nieuwste Burberry lucht, vers gebakken hamburgers en het geluid van schreeuwende pubers en huilende meisjes vult de gangen van het gebouw. Diverse docenten zien het niet meer zitten en overwegen om het laatste lesuur de leerlingen af te schepen met een thuiswerk opdracht. Zucht.....eindelijk rust!

Eindelijk tijd voor een borrel. Heerlijk Helder Heineken, toast met mozarella tapenade, zalm of eiersalade en een reuze bak met zoute pinda's.
Na gezellige verhalen en interessante wetenswaardigheden van diverse collega's was het pas na zeven uur dat we de schooldeur achter ons dicht trokken. Het was een heerlijke rustige fietsavond. Met een redelijk gangetje reed ik naar huis tot ik plots iets zag bewegen. Deels verblind door mijn tegenliggers besloot ik vol in de rem te gaan. De man in donkere kleding en met herdershond heb ik op een rustige manier uitgelegd dat hij voor mij nauwelijks zichtbaar was en hem diverse tips gegeven. Begripvol knikte hij en stond mij in vriendelijk Volendams te woord.

Deze week: 240 km met een gemiddelde van 36, 5 kmpu (inclusief in en uitparkeren).

No comment

2009-03-05T19:11:00.003+01:00

Fietsersbond om de hoek

2009-03-04T23:19:00.005+01:00

Woensdag en donderdag zijn de dagen dat ik in Bobeldijk op "De Stille Weiden" aan het werk ga.
Op deze dagen maak ik dus wel heel weinig kilometers met de Quest; 4 km enkele reis. Vandaag kwam de wind hard in mij zij, (van uit het zuiden, beetje oost) en werd ik flink door de war geschut.

Mijn werkzaamheden op de Dierenbegraafplaats bestaan uit al het "buitenwerk".
Dat wil zeggen dat ik er voor zorg dat de begraafplaats er altijd netjes verzorgd uit ziet. Zelfs in de winter heb ik altijd genoeg werk om me twee dagen in de week niet te vervelen.

Vandaag was het koud, blies de wind behoorlijk hard en kwam er geregeld een buitje over. Ik ging dus over op plan B en heb mij vermaakt met het poetsen en smeren van de motor -grasmaaimachine. Het gras kan weer gaan groeien!

Toen ik 's avonds thuis kwam en uit mijn mobiel stapte sprak ene Ruud mij aan. Ruud wie??
Ruud Pruijssers bleek een van de bestuurders van de pas opgerichte lokale afdeling (West-Friesland) van de fietsersbond te zijn en bij mij om de hoek te wonen. Hij was geinteresseerd in de Quest en vertelde over de nieuwe website van de nieuwe afdeling van de fietsersbond. Ik heb beloofd in de toekomst contact met hem op te nemen. Het leek hem een leuk idee om een stukje te plaatsen (website?) dat ik zou kunnen aanleveren . Later meer.....

53 minuten !

2009-03-03T18:12:00.002+01:00

Even een korte update.

Vandaag met harde banden en een mooi windje schuin in de rug (4Bft).
Traject: Amsterdam Noord - Hoorn;
Afstand: 37,5 km
Tijd: 53 minuten
Gemiddeld: 42,5 kmpu

Ondanks dat ik niet de enige leek die vandaag vlot naar huis wilde en ik twee noodstops moest maken, was het vandaag opnieuw een opvallend snel ritje. Op lange rechte stukken ging de meter richting 58 kmpu (stoer!).
Helaas was het rond Edam erg druk; ik weet niet wat daar aan de hand was.
Een noodstop was nodig op het gedeelte tussen de brug (bij benzinestation) en de school (tegenwoordig Trias). Daar is het gewoon dat fietsers aan de verkeerde kant van de weg fietsen zodat zij een stuk verderop niet een lastigere oversteek hoeven te maken. Spookrijders dus!
Normaal levert dat geen grote problemen op, maar vandaag was er een klein autootje die mij passeerde, boven op haar rem ging staan en een praatje ging maken met een inmiddels stilstaande spookrijder. Na een lang aanhoudende toeter kon de spookfietser net op tijd het gras in duiken. Ik kneep de remmen vol in en rommelde precies tussen de auto en de fietser door.
Dat is pure adrenaline! Ik vermoed dat het dit keer om twee jonge docenten ging! Lastig volk!

Vorige week moest ik ook al vol in de remmen voor een vermoedelijke docente bij het Tabor College aan het Dampte. Zij reed in een saai gekleurde Volvo Amazone en had in haar linker hand een telefoon. Terwijl ze de parkeerplaats /afrit uitreed keek ze niet links of rechts en leek slechts aandacht voor haar gsm te hebben. Ik kwam er met met normale snelheid aan en kon 10 cm voor haar linker zijduur tot stilstand komen. Ze lachte wat en deed veel moeite om met één hand te sturen en te schakelen. Zal mijn boze blik voldoende zijn geweest om haar te overtuigen van haar levensgevaarlijke aktie?

Het lijkt wel lente

2009-03-02T21:46:00.003+01:00

Er is inmiddels weer een (korte) maand verstreken.
Een maand waarin ik weinig heb gequest.
Met pijn en moeite heb ik uiteindelijk de vakantie gehaald; hoewel ik toch twee dagen met koorts op mijn bed heb moeten liggen. De week daaromheen was fietsen zinloos en heb een paar dagen de trein naar Amsterdam genomen. De vakantie heb ik lekker gebruikt om samen met Sonja even tot rust te komen. We hadden daarvoor een klein huisje op de hei ergens ver weg in Drenthe uitgekozen. Helaas liet het weer te wensen over en was er in de omgeving weinig te beleven. Dus hebben we lekker bij het openhaardje een beetje zitten lummelen.

De week na de vakantie ben ik weer in de Quest gekropen. ..... En dat viel niet mee.
Met een voor mijn gevoel zeer beperkte snelheid reed ik deze week op en neer tussen Hoorn en Amsterdam Noord. Met spierpijn in mijn hele lijf, kortademig en dodelijk vermoeid kwam ik steeds aan op mijn bestemming. Gelukkig was er ruim voldoende afleiding op school om niet te vaak stil te kunnen staan bij mijn erbarmelijke conditie. Deze week 250 km.

Nu zijn we inmiddels weer een week verder en vandaag had ik weer een beetje het gevoel dat het herstel zich heeft ingezet. Vanmorgen deed ik 62 minuten over de 37,5 km; de terugweg ging in 56 minuten (gem 40kmpu). Het zonnetje scheen, een licht windje schuin in mijn zij, alle stoplichten op groen en geen lastig verkeer om mij heen maakte het tot een prettig ritje.

Heerlijk dat ik nu weer met licht naar huis kan rijden. Ik kijk er naar uit dat ik tijdens mijn ritje in de ochtend weer de zon kan zien opkomen. Mij fototoestel heb ik inmiddels weer klaarliggen voor de eerste mooie ochtendfoto.

Vanavond heb ik mijn winteruitrusting uit de Quest gehaald. Handschoenen, extra ledspotje, trainingsbroek en trui, 3 warmte elementjes voor tijdens een evt winterse bandenwissel, etc. Ook de banden heb ik weer even op spanning gebracht. Morgen zal het dus een kilo lichter en met harde banden dus wel wéér sneller gaan?

2 maart 2009
odo 11450 km

Een maand later

2009-02-08T20:49:00.004+01:00

Na een drukke maand weer eens een update van mijn blog.

Daar waar het goed weer was om te schaatsen heb ik heerlijk geschaatst.Ook de Bannentocht en de Mijzenpoldertocht stonden in het weekend van 10/11 januari op het programma.

Natuurlijk niet met de Quest op het ijs; dat is RAAR! Als ik een schaatser op het fietspad zou tegenkomen zou ik dat óók RAAR vinden.

Zelfs zó raar dat het moreel verboden zou moeten worden.

Enfin, ....

Helaas werd ik enigszins verzwakt door een aanval van verkoudheid. De griepaanval wist ik gelukkig ter nauwe nood te weerstaan, maar heb er toch ruim een week voor gekozen om de Quest onder de afdak te laten staan.

Voor het werk moest ik ook weer een aantal maal naar het hoofdkantoor in Alkmaar. Dus ging ik weer niet met Q217, maar met de auto of met de trein op pad.

Uiteindelijk gooide Sonja ook nog eens roet in het eten want zij werd wél ziek. Nu de auto dus eenzaam in de straat stond werd de verleiding toch te groot en ben ik er ook nog een paar keer met de Volkswagen tussenuit geknepen.

Het uiteindelijke resultaat is dus dat er de afgelopen weken weinig Quest kilometers bij zijn gekomen. De totaalstand is op dit moment 11.000 km.

De keren dat ik wel op pad ging met Q, ging het best wel ontspannen. De snelheid ligt wel duidelijk lager dan ik gewend ben. Ik denk dat het de combinatie conditie en koude zal zijn. Desondanks kan ik de 40 kmpu als kruissnelheid goed vasthouden (zo traag gaat het dus nog niet).

Tot slot nog even een aardigheidje.

Afgelopen woensdagavond was er een dansuitvoering op de de school van mijn dochter in Uithoorn (Thamen). Elke (eerste) klas had in een middag een eigen dans ingestudeerd en moest deze dans in een van de lokalen van de school ter uitvoering brengen voor de toegestroomde ouders. Het eerste wat mij opviel toen ik de afdeling "techniek" betrad was de RAR tandemligfiets (flevobike) die aan de muur was opgehangen. Welke ligfietser huist hier?

Eén dag later dan tóch!

2009-01-06T18:02:00.003+01:00

Het is haast niet te geloven dat ik gisteren nog schreef alsof de Kojaks niet lek te krijgen zijn en ik vandaag iets voor Edam stil stond met een platte band. Het bleek links voor te zijn.
Ik parkeerde Q217 in het donker op zijn kant en met een flitsende actie lag de smalle Stelvio er al weer onder. Al ruim een half jaar heb ik dit bandje altijd mee om bij een lekke band weer snel onderweg te zijn. De Stelvio leg je zonder enige kracht om de velg en lijkt altijd meteen in een keer goed te zitten. In de koude is dat wel een groot voordeel. Om de Kojak goed om het wiel te krijgen ben je meestal wel even aan het klooien om zonder hobbeldebobbel verder te kunnen rijden. Ook is de Stelvio zó dun dat je snel klaar bent met pompen. Helaas is dit bandje gemaakt voor snelheid en niet geschikt voor dagelijks forens verkeer in de winter. Thuis gekomen zal ik dus weer op mijn gemak een winterband monteren.

De Kojak met glassplinter

Tijdens mijn bermwerkzaamheden werd ik door drie mensen te hulp geschoten.
Ik denk dat ik nauwelijks 10 minuten stil heb gestaan, maar twee automobilsten en een fietser stopten om te horen wat de schade was. Wat een wonder!
Een van de bestuurders was enigszins verbaasd dat ik niet Kees Schouten was; het bleek een collega van hem te zijn. Na een korte kennismaking reed hij weer door richting Edam.

Broek in Waterland: ijspret bij ondergaande zon.

Frisse start 2009

2009-01-05T20:29:00.005+01:00

Zondagavond heb ik de spullen die ik voor de volgende dag aan zou trekken alvast klaargelegd. Extra aandacht dit keer voor de bivakmuts, schoenhoesjes en handschoenen.

Maandagochtend bleek de stoep voor mijn deur redelijk wit; een ijzige harde korst van aangevroren regen van gisteravond. Onderweg leverde de gladde plekken op de bekende plaatsen weinig hinder op. Wel was waakzaaheid geboden want "Je weet maar nooit".

De remmen die ik zaterdag een onderhoudsbeurt heb gegeven deden het weer als nieuw! Ik kan nu weer goed doseerbaar remmen en de remmen blijven niet meer plakken.
Ik ben daarvoor per wiel ongeveer een uur bezig geweest. Eerst heb ik het wiel met de veerpoot losgemaakt, vervolgens het wiel van de as afgenomen en uiteindelijk de trommelrem schoongemaakt en gesmeerd.
De remblokken heb ik met een schuurpapiertje goed schoongemaakt en daarna ontvet met thinner. De remtrommel heb ik ook goed schoongemaakt en ontdaan van alle viezertjes, en vervolgens met thinner vetvrij gemaakt. Het smeren van de bewegende delen heb ik dit keer gedaan met siliconenspray omdat mijn bus teflonolie op bleek te zijn.

Al enige tijd maakte het wiel aan de linker kant een tikkend geluid, maar ik heb telkens de herkomst van het geluid niet kunnen vinden. Ik kwam er achter dat alle spaken eigenlijk veel losser zaten dan de spaken van het rechterwiel. In de hoop dat ik het wiel niet krom zou trekken heb ik elke spaak telkens een beetje aangedraaid tot de gewenste spanning. Het resultaat lijkt zijn vruchten af te werpen; het geluid is weg! en het wiel is nog steeds recht (oef).

Bij het terugmonteren van alle delen heb ik alle schroeven en boutjes met een laagje vet ingesmeerd. Bijna geheel tevreden stond de Quest weer overeind.

Enige tegenslag ondervond ik met het ruilen van de smalle Kojak-achterband (26 x 1,35) voor de brede Marathon Supreme (26 x 2,00). Omdat het langduriger koud zal zijn en de Kojak erg weinig grip heeft bij gladde omstandigheden ben ik tot deze daad gekomen. Helaas had ik geen binnenband die geschikt bleek voor de 50 mm brede buitenband. De binnenband die volgens de gegevens geschikt was voor breedtes tot 47 mm bleek na oppompen tot 5 bar het direct voor gezien te houden.....Plof! Gelukkig was een bredere band snel gekocht, en rijd ik nu op brede voet.

Vooralsnog ben ik buitengewoon tevreden over Kojak; na ruim 6000 km en 1 x lek ziet de band er nog prima uit. In het voorjaar gaat hij er weer onder. Ook heb ik nog steeds de smalle Kojaks om mijn voorwielen. Als ze lek gaan zal ik ze vervangen voor meer winterse banden, maar het lijkt erop dat dat nog heel lang gaat duren (ook al ruim 6000 km en beiden slechts 1 x lek).

Route Lelystad - Almere

2008-12-31T09:47:00.002+01:00

Al vele jaren was hiet niet meer mogelijk om komend van Enkhuizen langs het water te blijven rijden richting Almere. Het was noodzakelijk om een stukje door de woonwijk van Lelystad te rijden om daarna weer terug te komen op de Houtribdijk. Zondag kwam ik er achter dat het hek dat ter hoogte van Bataviastad de weg blokkeerde nu is verdwenen en plaats heeft gemaakt voor een autosluis. Velomobielen kunnen dus nu weer ongehinderd Lelystad links laten liggen.

Video OBT 2008

2008-12-31T09:27:00.004+01:00

Ik heb ook nog een stukje met de videocamera opgenomen. Helaas waren mijn drie batterijen eerder leeg dan ik had gehoopt en mis is de uiteindelijke oliebollen.
Na wat montage geeft het filmpje van ruim 4 minuten toch een leuke impressie.
De originele achtergrondmuziek werd afgekeurd door Youtube ivm auteursrechten, vandaar deze nogal vreemde, onrustige muziek op de achtergrond. Ik ben er nog niet helemaal achter hoe ik mijn filmpjes het beste kan plaatsen op internet. Ik blijf nog maar even experimenteren.

Klik hier om het filmpje op youtube te starten. Je kan de video nu bekijken in hoge kwaliteit (klik rechtsonder videobeeld).

Als ik de video insluit, zie je de video in economy stand (minder scherp).

December 2008

2008-12-30T09:54:00.005+01:00

Zoals het hoort was de maand december weer lekker druk.
Op school werd stond een toetsweek en een projectweek op het programma, werd er in de laatse week afgesloten met een schoolfeest, een kerstdinner voor het personeel en een kerstontbijt met de leerlingen. Gezellig en leuk, maar wel een beetje veel van het goede!

Gelukkig was het dan eindelijk zover en tijd voor twee weken vakantie.
De kerstinkopen voor de pakjes onder de boom bij familie en schoonfamilie ging dit jaar lekker vlot.
Het diner op eerste kerstdag werd verzorgd door "Robacher's Watermolen" in Hauwert. Echt een super lokatie! De bediening was prima, het programma met muziek (en dans) top en de kok verdiende een compliment. Enfin, dat moest ik even kwijt over niet-velo-zaken.

Op dinsdag de 23 ste besloot ik om toch mee te rijden met de oliebollentocht, die dit jaar in Almere werd verreden. Het beloofde mooi weer te worden en ik was er wel aan toe om weer even van de bank af te komen.

Zaterdag was ik er niet aan toegekomen om mij voor te bereiden voor de wintertocht die zondag zou plaatsvinden. Mijn nachtrust werd telkens verstoord met zaken die voor de lange tocht wel van belang zouden kunnen zijn. Denk, denk, pieker, pieker,......
Om half zeven ging de wekker en pakte ik mijn spullen bij elkaar. Verse batterijen voor de verlichting, fototoestel en video. Brood, drinken, warme kleding, reservemateriaal, etc.
Ik besloot om de via Enkhuizen-Lelystad te rijden. Enigszins afhankelijk van waar je in Almere moet zijn, maakt het nauwelijks uit om linksom of rechtsom langs het Markermeer te rijden. Arnold had aangegeven om al vroeg via Amsterdam te rijden. Helaas vond hij op de heenweg geen medereizigers.

Om kwart voor acht reed ik de straat uit om na twee uur en 70 km in Almere te zijn. Lekker vlot ritje dus. Vanaf Enkhuizen volgde ik het spoor van een eerdere velomobilist. Vlak voor de sluizen van Lelystad kwam Cees in zicht. Hij had mij niet zien aankomen en zwalkte over de weg. Eigenlijk wilde hij een mooie foto maken van de opkomende zon, die door de masten van de Batavia scheen, maar daar kwam het even niet meer van. Samen zijn we naar Almere gereden.

Na twee bakkies koffie met een dikke plak zelfgemaakte cake (met chocolade) was ik weer lekker op temperatuur.

De tocht was uitstekend georganiseerd; complimenten!
De route liet een aantal onverwachtte plekken van deze stad zien; natuur, cultuur, sport en architectuur. Zelf heb ik nog vijf jaar in Almere gewerkt (Het Baken) en zelfs nog even gewoond, maar er is inmiddels al weer veel veranderd.....behalve het Kasteel dan! De tussenstop bij Haddock kwam op tijd voor een plaspauze. Ook begonnen mijn voeten behoorlijk koud aan te voelen.
Uiteindelijk na ongeveer 60 km kwamen we weer bij de startplaats en was het dan eindelijk tijd voor een paar oliebollen! Ook stond de soep met een broodje klaar.

Inmiddels waren er al twee kannen met bier op tafel terecht gekomen, maar die ronde moest ik toch echt afslaan. Ik moest ook nog naar huis!

Het eerste stuk ging nog met genoeg licht, maar met de koude wind schuin tegen evengoed niet echt een pretje. Na de grote bocht op de dijk kwam de wind eindelijk vanuit de goede kant en kon ik rustig doortrappen. Ook de terugweg weer precies 70 km in 2 uur!

Uiteindelijk heb ik deze dag 200,5 kilometer gereden.
Mijn voeten waren bevroren. Ook een warme douche hielp niet meer. Nú, inmiddels twee dagen verder heb ik nog steeds het wintertenen-gevoel. Had ik toch maar een paar schoenhoesjes gebruikt. Volgende keer beter.
Desondanks een heerlijke fietsdag. Veel bekenden en onbekenden beter leren kennen. En ....mooie foto's!

Oliebollentocht 2008, Almere

2008-12-28T20:40:00.004+01:00

Brrr.

Hier alvast een aantal kiekjes.
Later meer verhalen.

Bijna vakantie

2008-12-13T10:11:00.003+01:00

Nog een weekje en dan zal de Quest twee weken rust krijgen.

Er is een klusje dat ik in de kerstvakantie wil doen.

Enige tijd geleden heb ik het linker wiel gedemonteerd om de rem weer vrijuit in-en-uit te kunnen laten bewegen. Nu is het rechter wie aan de beurt. Als ik mijn fiets parkeer (voor kortere of langere periode) zet ik altijd de rem vast. Als ik nu weg wil rijden, blijft de rem eerst nog even plakken voordat hij blijkbaar toch weer in de ruststand terug keert. De kou zal alleen een negatievere invloed hebben, dus .... dat wordt klussen. Gelukkig heb ik de beschikking over een ruime (verwarmde) werkplaats met alle mogelijke gereedschappen, waar ik mijn velomobiel op z'n kant kan leggen en er dan nog ruim omheen kan lopen.De ketting heeft inmiddels al een winterbeurtje gehad. Beetje olie, meer niet!

Ook overweeg ik de aanschaf van een velomobieldakje. Ik heb Matthijs gevraagd over zijn bevindingen en hij is er redelijk enthousiast over. Wel blijkt er een extra bevestiging nodig te zijn voor als het hard waait. Hij heeft zijn Quest ook net opgepimpt met fraaie, reflecterende "belettering". Erg mooi geworden!

rare vogels

2008-12-02T18:58:00.004+01:00

Maandag ochtend ging de wekker om 6:30.

Nog even omdraaien, ogen dicht en..... slapen..................

Maandag ochtend 8:30.....

Ik draai me om en kijk op de klokradio naast me. Twijfel!

Is het zondag? Of toch niet?! Nee, het is maandag en ik moet naar school!

De paniek slaat toe; ik heb me verslapen! Twee uur later dan gepland stond ik naast mijn bed met de telefoon in mijn hand.

Gelukkig beginnen mijn lessen pas om kwart voor 11, dus ben ik alsnog ruim op tijd op school.

Onderweg zie ik in de buurt van Edam een ijsvogel op een hek zitten.

Nog niet eerder heb ik deze fraaie vogel onderweg gespot.

Sinds een paar jaar zie ik vrijwel elke dag op de Dierenbegraafplaats (De Stille Weiden) in Bobeldijk, een stelletje ijsvogels. Elke keer tóch weer bijzonder. In de meeste gevallen is het eerst een luide kreet (prrie prrie) die vooraf gaat aan het langszoeven van de vogel, meestal als een streep op een halve meter boven het wateroppervlak.

Dinsdagavond zag ik bij de rotonde een gele Mango richting Berkhout rijden.

Ik toeterde nog even, maar had geen zin om mijn routete verleggen. Ik twijfel of hij mij heeft gezien of gehoord.

Opnieuw een vreemde vogel?! Wie was dat?

Pas op voor gladheid

2008-11-25T20:41:00.002+01:00

Vandaag vertrok ik al om kwart voor zeven en was iets vroeger dan normaal. Ik wilde graag nog wat dingen regelen voordat de kinderen op school waren.
We vallen ze deze week weer eens lastig met een toetsweek, en dat bengt veel regelwerk met zich mee.
Het was helder weer; heerlijk weer!
Maar wel koud, dus met muts over de oren, en diep onderuitgezakt in de cabine gedoken.
Op een gegeven moment vond ik het wel erg gaan zwalken. Lekke band?
Bij de bochten in de buurt van de afslag Grosthuizen werd ik even opgeschrikt door het wegglijden van de achterkant. Glad! Even rustig door de bochten sturen dus!
Toen ik op het fietspad langs de N247 reed wist ik het zeker. Het was mijn achterband die waarschijnlijk al bijna plat was. Nog even doorgereden tot ik bij een geschikte lantaarnpaal stond en de reserveband en de pomp alvast klaargelegd. De rem leek het ook al begeven te hebben. Ik reed gewoon door!? Uiteindelijk stond ik dan toch stil.
De weg bleek spiegelglad te zijn; mijn banden waren nog allemaal op spanning! Lopen over het fietspad was nauwelijks te doen (met mijn fietsschoentjes). Toch maar weer ingestapt en verder gereden. Soms stapvoets (vooral in de bochten), en zo nu en dan gewoon op snelheid. Tot aan Amsterdam zaten er steeds gevaarlijk gladde plekken tussen.
Helaas had ik mijn vroege kwartiertje nodig gehad om op mijn gewone tijd weer op school aan te komen.
Dit soort gevaar vind ik veel vervelender dan een windkracht 8.

lekker weertje

2008-11-21T18:01:00.004+01:00

Vanmorgen vertrokken met nog een paar spetters in mijn gezicht, maar al snel trok de lucht open en werd het de rest van de tocht droog.

Het had kennelijk flink geregend want de weg lag vol met plassen. Op een paar plekken rijd ik door de bladeren van de grote populieren langs de weg, dus ... pas op voor de flinke plassen die zich daaronder hebben verborgen!

Vooral de weg achter de camping bij de HULK blijft een gevaarlijk stukje.

Er is daar sprake van:

een bocht waar ik meestal wordt verblind door de tegenliggers door de auto's op de naastgelegen autobaan,
een door de regen benatte bril,
een omhoog (en omlaag) lopende weg,
een smal bruggetje met betonnen muurtjes waar ik tussendoor moet,
een behoorlijk bladerdek van de hoge bomen,
de mogelijkheid van afgevallen takken,
en een flink briesje.

Uitkijken dus!
Gelukkig ging het ook vandaag weer goed.

Heerlijk windje vandaag!

Voor de zekerheid doe ik onder dit soort winderige dagen mijn helm op. Anders eigenlijk nooit. Nog nooit heb ik de fiets laten staan omdat het te hard waaide! Ik geniet er eigenlijk wel extra van als ik door de wind heen trap. Dit zijn eigenlijk de omstandigheden waar de Quest zich prima in thuis voelt. Wel rijd ik iets rustiger door de bochten. Als ik nu met de auto zou reizen, weet ik zeker dat ik een uur in de file sta en te laat op school zou aankomen. Nu doe ik er met de fiets net zo lang over als onder rustige fietsomstandigheden (ongeveer 57 minuten).

In zes jaar Velomobielen ben ik pas een keer omgevallen. Dat was het eerste jaar dat ik nog met de Alleweder rond reed. Ik werd door een busje in de berm gedwongen van de Oostdijk van de Beemster (tussen Kwadijk en Hobrede) . De Alleweder stond stil en zakte langzaam weg in de zachte berm. Bij het uitstappen werd ik gegrepen door een windvlaag, viel terug in de Alleweder en rolde de dijk af (1x over de kop). Onder aan de dijk beland, was ik zwart van de modder, maar kon gewoon mijn tocht vervolgen.
Kortom: windkracht 6, 7, 8 of 9 is zeker geen reden om de Quest niet te pakken!

Ik besloot Q217 dit keer achter de school neer te zetten omdat hij anders vol in de wind zou staan. Aan het einde van de dag bleek de Quest een prima verzamelplaats te zijn voor de rondfladderende bladeren. Via de voetgaten was Q217 helemaal volgelopen met herfsttinten.

Groen Noord deel 2

2008-11-15T11:26:00.007+01:00

Video deel 2
Vandaag in de hoofdrol: Ilse en Claudy.
Starring: meester Ko en meester Daan.
En in de verte en zonder tekst: juf Annemarie en meester Hans.

Wind en regen

2008-11-12T21:37:00.004+01:00

Maandag 10 november werd een drukke dag op school.

Vanaf drie uur stonden de ouders van mijn mentorleerlingen met spanning te wachten voordat hun het rapport van zoon of dochter werd overhandigd. Voor elke ouder had ik 10 minuten ingepland. Soms komen de leerlingen zelf mee, meestal niet. Ik vind dit altijd wel gezellige momenten, hoewel er ook wel eens moeilijke of vervelende gesprekken tussendoor zitten. Opvallend is vaak de herkenning; de appel valt niet ver van de boom. De kinderen hebben het vaak niet van een vreemde!

Uiteindelijk was het half zeven toen ik Q217 de poort uit stuurde en het juiste spoor zocht richting Hoorn.

Met de wind (6 Bft) in de rug ging het waanzinnig hard. Omdat het nat en donker was kon ik het eerste stuk niet helemaal vól gaan, maar voorbij Broek in Waterland ging het gas er op. 40, 45, 50, 55, 56, 57, 58 kmpu en ik was al weer in Edam, even een paar bochtjes is sturen en op naar Hoorn met dezelfde gang.

Dinsdag ochtend:
Twee nog niet opgevoerde scooters op hetzelfde traject gepasseerd; altijd leuk!

Dinsdag avond:
Nadat ik bij Sonja de SintMaartenliedjes van de plaatselijke jeugd had aangehoord en een lekker glaasje Whisky op had gedronken ging ik rond elf uur weer naar huis.

Heerlijk rustig en vrijwel droog en windje mee. Toch moest ik in Broek plots vol in de remmen voor een Witte Herdershond, een Blonde Bouvier en hun bazen die met z'n vieren de hele weg nodig hadden. Omdat het ook regelmatig voorkomt dat de baas en de hond met een lange lijn zijn verbonden besloot ik te remmen tot stilstand. Omdat ik inspannend naar de radio luisterde (Met het Oog op Morgen) had ik geen tijd om de dieren en hun baasjes te voorzien van repliek.

4 november 2008

2008-11-04T23:07:00.001+01:00

Quest 217 is jarig!

Hieperdepiep hoera.....................

Vandaag 9200 km op de teller.

Nog vele jaren ! ?

Groen Amsterdam

2008-11-02T22:38:00.003+01:00

Hier de eerste aflevering die DNTV (AVRO) bij ons op school maakte.
DNTV is te ontvangen via de kabel, maar ook te bekijken via internet.
Elke dinsdag zijn er een aantal filmmakers in spé bij ons op school te gast, om elke week een item van ongeveer tien minuten te maken. De stagaires worden begeleid door twee vaste krachten van het themakanaal Dier en Natuur TV van de AVRO.

Video

Kanaaldijk bijna klaar?!

2008-11-02T22:11:00.002+01:00

Het was maandag middag 27 oktober dat ik weer eens een velomobielrijder tegen kwam:
"Mango"Fred uit Purmerend.
Door de slechte kwaliteit van het wegdek van de kanaaldijk tussen Purmerend en Amsterdam rijdt hij nu liever aan de overkant van het Noordhollandskanaal.
De werkzaamheden aan de kade van het kanaal duren nu al enkele maanden, maar het einde lijkt in zicht. Fred vertelde dat er al een gedeelte van het wegdek is vervangen door super strak asfalt. De volgende dag heb ik mijn route maar weer eens verlegd en het nieuwe wegdek geprobeerd, en inderdaad fraai! Helaas zal het nog wel een maandje duren voordat het hele parcours weer is gladgestreken. Tot die tijd blijft het dus nog even behelpen.
Elke ochtend ben ik blij wanneer alle scholieren weer netjes aan de kant zijn gegaan als ik met 45 kmpu langs zoef. 's Avonds als het donker is en de regen mijn bril nat maakt wordt ik ook regelmatig verblind door het tegemoetkomende verkeer. Ik hoop dat ik weer snel mijn oude weg kan gebruiken. Deze week nog twee ritjes voordat ik de Q217 precies een jaar in bezit heb.

Einde van de vakantie

2008-10-26T11:57:00.003+01:00

Al een tijdje weinig spannende dingen beleefd rond de Quest.

Op school was het vóór de vakantie een drukke periode. Een toetsweek die niet helemaal liep zoals ik het in gedachte had, veel afwezigen (fysiek, maar ook veelal geestelijk afwezig) , etc.

De invoering van het nieuwe cijferregistratiesysteem (DBS als module van EduArte) loopt eigenlijk erg voorspoedig. Doordat ik momenteel binnen mijn school de expert ben op het gebied van dit nieuwe systeem, ben ik al een aantal keer naar "interessante" informatiebijeenkomsten geweest. Saai, maar ook erg nuttig, dat wél!

Helaas is de consequentie dat ik dan niet kan aankomen in mijn dampende fietskleding en ik dus genoodzaakt was om dan de trein of de auto te pakken. Met pijn in mijn hart zie ik dat ik de 10.000 km dit jaar niet zal volmaken.

Gelukkig ben ik wel weer vol enthousiasme begonnen met het serieus oppakken van de schaatssport. Inmiddels begint het lijf weer een beetje te wennen aan de andersoortige belasting. Van spierpijn heb ik geen last, maar een uurtje schaatsen is duidelijk veel vermoeiender dan een ritje met de Quest. Ook geeft mijn hartslagmeter nu veel hogere waarden aan. Als ik nu mijn best doe haal ik in de binnenbocht een hartrate van 180 bpm; wonderlijk! Het is heerlijk om zo'n mooie baan naast mijn deur te hebben. Als ik van huis vertrek sta ik binnen tien minuten op het ijs. Super.

Ik probeer er een gewoonte van te maken om in ieder geval twee keer in de week een uur te schaatsen. Soms kom ik een aantal collega's tegen, waarna wordt afgesloten met choco met slagroom.

Om mijn vorderingen op het ijs bij te houden, heb ik een eigen chip. Deze registreert elke passage over de finish lijn. Thuisgekomen kan ik dan zien hoe lang, hoe ver en vooral hoe snel ik heb gereden.

Hier de rondetijden van deze morgen

Ondanks dat ik dus iets minder heb gefietst deze maand, ben ik duidelijk wel aan mijn beweging toe gekomen.

En laat de winter nu maar komen.

Schaatsen?!

2008-09-27T18:14:00.004+02:00

Vandaag zou de schaatsbaan "De Westfries" in Hoorn op een spectaculaire wijze worden geopend. Ik zag de afgelopen donderdag al mensen over het ijs zoeven. En omdat het gevoel al begon te kriebelen besloot ik om vandaag bij de opening van het seizoen aanwezig te zijn.

Edith van Dijk werd op half elf gehuldigd en een mooie foto van haar aan de wall of fame werd onthuld. Edith is een lange afstandzwemster uit Wognum met een enorme staat van dienst.

Vervolgens ging zij een sprint aan met een van de medaillewinnende dames (goud, Femke Heemskerk) uit het Peking zwem team (4x100m vrij).

Alles bij elkaar een weinig inspirerende happening.

Gelukkig mocht ik daarna de ijzers onderbinden en heb ik de eerste 30 rondjes mogen maken.

Het ijs was nog niet van topkwaliteit, maar gleed goed.

Toen ik rond twaalf uur naar buiten liep was het werkelijk superweer. Raar om met dit zomerse weer te kunnen schaatsen!

De rest van de dag lekker in de tuin gezeten.

Video

2008-09-24T22:50:00.005+02:00

Op het kaartje in mijn fototoestel kwam ik deze filmpjes nog tegen.

Ik reed tijdens het tochtje Westfriesland van de achterkant van het peloton naar voren.

Vrijdag 19 september

2008-09-20T11:57:00.002+02:00

Vrijdagmiddag wordt het tegenwoordig steeds normaler om de week op school af te sluiten met een borrel. Met ongeveer 10 collega's praten we de week nog eens door en wordt er heel wat afgelachen. Ik hield het dit keer bij één biertje voordat ik in de Quest schoof.
Het was heerlijk weer en lekker rustig op de weg.
Om Kees Schouten nog tegen te kunnen komen was ik eigenlijk net iets te laat, maar ik bleef onbewust toch steeds in de verte turen of ik hem al in mijn vizier kreeg. Ik weet niet wat het was, maar het ging vreselijk hard! De meter bleef steeds rond de 50kmpu hangen. Alle bochten kon ik ongeremd door, totdat ik uiteindelijk bij de rotonde van Scharwoude/ Grosthuizen een brede trekker voor me kreeg.....
Wonderlijk genoeg zag ik daar ineens Kees staan, ....met een andere bekende...Wim.!?
Juist op het punt waar Kees rechtsaf slaat, Wim linksaf moet en ikzelf het kruispunt rechtdoor wil gaan. Na een gezellig praatje over het vorige weekend, de reis naar Giessen en andere velomobielzaken kozen we allen onze eigen weg. Wim heeft de foto op zijn eigen blog staan.
En nu genieten van het heerlijke nazomerweer.

Rondje Westfrieze Omringdijk

2008-09-20T11:09:00.007+02:00

13 september 2008

Om 9:00 was de afgesproken tijd om met z'n allen vanaf de Heerhugowaard te vertrekken voor een tochtje over 140 kilometer.

De Oude Omringdijk is ook nu nog op de meeste plaatsen goed te herkennen; op sommige plaatsen is de straatnaam het enige herkenningspunt aan vroegere tijden. Een van de drie Keesen (van Hattem) die meefietsten ging de groep van 16 velomobielers voor en bracht ons langs oude wegen.

Helaas was het de eerste uren nat en moest op een gegeven moment zelfs de deksel erop.
Gelukkig was het vanaf Medemblik heerlijk zonnig, maar blies de koude oostenwind flink door.
De organisatie was super dankzij Kees vH, en Matthijs. Dank daarvoor!

Op de blog nu een paar impressiefoto's. Via deze link zijn al mijn foto's zichtbaar in het originele formaat.

Vastloper

2008-09-11T21:42:00.003+02:00

Als ik mijn Quest ergens parkeer dan staat hij eigenlijk altijd op de rem.
Vorige week merkte ik al dat bij het wegrijden de rem even bleef "kleven". Maar na een klein hobbeltje liep het wiel weer gewoon vrij.

Vandaag was het even anders. Het linker voorwiel had er even geen zin in.
Toch gewoon naar Bobeldijk gereden, maar ik moest bovenmatig veel inspanning leveren om toch nog enigzins vooruit te komen. En de rem sprong dus niet meer terug! Gelukkig is het maar vier kilometer, dus besloot gewoon door te rijden.

Na een heerlijke ochtend van buxus, taxus en liguster snoeien kwam er een donkere wolk mijn kant op. Ik had nu tijdens de flinke bui even tijd om de Quest in de werkplaats op z'n zijn te leggen.
Een spuitje olie bleek niet genoeg te helpen om op een eenvoudige manier het euvel te verhelpen. Het wiel moest er uit!

Door de nieuwerwetse kogelkopjes is het nu nodig om de 3 stuurstangen los te schroeven. Omdat de spaken van het wiel nogal in de weg zitten is dat een lastig klusje. Vooral de middelste bout is erg lastig. Gelukkig had ik een dunne steeksleutel (8) bij de hand, want anders ben je snel uitgeschroefd. Een normale steeksleutel is namelijk te dik en past niet tussen het kogelkopje en de aluminium strip waar de stangen aan bevestigd worden. De tweede sleutel heb je wel nodig om het bovenboutje los te kunnen draaien.

Gelukkig ging alles voorspoedig en kwam de gehele wielophanging los. Nadat ik het wiel had gedemonteerd heeft de reminrichting een volledige onderhoudsbeurt gekregen en draait alles weer als een zonnetje. Helaas is een van de lagertjes in het wiel niet helemaal in orde. De volgende keer zal hier dus een nieuwe in moeten, maar dat zal waarschijnlijk na de winter worden. Kan ik ook nog even sparen voor een setje ceramische (hybride) lagers.

Alles bij elkaar ben ik ongeveer een uurtje bezig geweest. De bui was weer overgewaaid en ik kon weer naar buiten.

Vandaag ook weer een Liguster Pijlstaartvlinder gezien. Het is werkelijk een wonder als je zo'n beest ziet vliegen. Als een kolibrie blijft de vlinder voor een bloem stil hangen en gebruikt zijn enorm lange roltong met feilloze preciezie om de nectar uit de bloemen te zuigen. Een wonder der natuur.

Ritje met de trein.

2008-09-09T22:47:00.003+02:00

Omdat ik maandag eerst naar het Centraal Buro van het Clusius College moest ben ik met de auto vanuit Hoorn vertrokken. De Quest had dus weer even vrijaf. Ik moest in Alkmaar zijn voor een interessante bijeenkomst over de invoering van DBS als cijferregistratiesysteem. Dit is een onderdeel van een nieuw te onwikkelen administratiesysteem (Eduarte) dat gekoppelt is aan nOISe. Klinkt interessant! Samen met een paar collega's uit Castricum en Grootebroek proberen we het systeem binnen drie weken werkend te hebben. Een uitdaging dus!
Maandagavond heb ik opnieuw bij Sonja in Amsterdam overnacht. Maar dinsdagmiddag moest ik toch weer naar huis.
Het was dit keer lekker vroeg dat ik de school achter mij liet.
Om kwart over vier stapte ik in de bus naar het Centraal Station om nog net in de klaarstaande trein van 16:33 te kunnen springen. De drukte viel nog wel mee, en met een muziekje op mijn oren dommelde ik lekker weg.
Plotseling werd ik opgeschrikt door veel kabaal dat onder de trein vandaan kwam. Mijn eerste reaktie was dat er iemand voor de trein was gesprongen. Het verhaal ging dat er een fiets onder de trein terecht was gekomen....Daar wordt je wel even stil van...Later bleek dat er geen doden of gewonden zijn gevonden.
De trein kwam iets voorbij Oosthuizen tot stilstand.

Het werd een waar spektakel.
Eerst een aantal brandweerauto's, toen 4 of 5 politieauto's en daarna nog twee ambulances kwamen met toeters en bellen aanrijden. De hulpdiensten moesten ongeveer een kilometer langs het spoor lopen om bij de trein te komen die midden in het weiland geparkeerd stond.
Vervolgens landde er vlak voor mijn neus een traumahelicopter tussen een groep wilde pinken. Die vonden het gele gevaar wel interessant en kwamen rennend en huppelend naar de wentelwiek toegerend. Nadat de traumaheli onverrichtte zaken weer wegvloog kwam er een uur later een politiehelicopter die naar met zei infrarood beelden maakte van het gebied rond de trein. De fietser en zijn fiets zijn nooit gevonden. In ieder geval was de trein behoorlijk beschadigd door een onbekende reden.
Pas om acht uur 's avonds kwam ik aan op het station in Hoorn.
Alles bij elkaar heb ik drie en een half uur in de trein gezeten.
Volgende keer maar weer gewoon fietsend door het leven.

Oh ja: om kwart voor zes zag ik vanuit de stilstaande trein in de verte Kees met zijn Mango voorbij komen. Later ook nog een ligger met een roeifiets.

Kabelbreuk

2008-09-09T22:08:00.004+02:00

Het was vorige week ineens heel zwaar trappen.

Dinsdagochtend reed ik Broek in Waterland binnen toen de achterderailleur plots naar het kleinste tandwiel sprong. Draaien aan de shifter werkte niet, dus de diagnose was snel gesteld.

De derailleurkabel was gebroken! Door terug te schakelen naar het kleinere voortandwiel was de rest van de rit nog best te doen. Zolang je niet echt stil komt te staan kom je dan best nog rap vooruit.

Die hele dag bleef het maar regenen! In de pauze toch maar naar de fietsenmaker om een nieuw kabeltje te kopen. Bij de eerste zaak was er geen lang kabeltje meer voorradig; bij de tweede gelukkig wel. Omdat mijn werkdag tot bijna half zes duurde had ik geen zin om eerst nog de nieuwe kabel te monteren. Ik wilde zo snel mogelijk naar huis!

Het was een stevige wind uit het zuiden, dus lekker wind in de rug. Met ket kleinste verzetje stoof ik naar huis. De volgende dag had ik lekker de tijd en de droge ruimte in de schuur in Bobeldijk om de kabel te vervangen.

De klus was snel geklaard want al snel bleek dat de langere kabel toch nog 15 cm te kort was.

Dat was dus een tegenslag. Donderdagavond had ik pas weer tijd om bij de fietsenmakers in Hoorn een kabel van minimaal 240 cm te scoren. Vergeefs....zucht.

Vrijdag was het gelukkig weer droog en ben ik met mijn nieuwe bukker naar school gereden. Stevig doortrappend tegen de wind in deed ik er bijna 90 minuten over; 30 minuten trager dan met de Quest onder deze omstandigheden. In de middag begon het weer flink te regenen en besloot ik om in Amsterdam te blijven om zaterdagochtend mijn kabeltje bij de ligfietswinkel in Amsterdam te kopen.

De route naar de ligfietswinkel bracht mij ook door de Haarlemmerweg waar Presto een winkel heeft. Zelfs zij konden mij niet aan de gewenste kabel helpen.

Gelukkig slaagde ik bij de winkel achter het Westerpark wél. Eindelijk!

In de winkel stond een rode Sunrider. Een leuke fiets voor €4900,- met een levertijd van twee a drie maanden. Deze velomobiel bleek van Marcel Beekmans te zijn van wie ik de weblog een dag eerder voor het eerst had gelezen. http://ligfietslover.blogspot.com/

Na dit gezellige bezoekje ben ik naar huis gereden. Met de wind in de rug ging het lekker voor de wind. Iets voorbij Purmerend dook er een racefietser voor mij de weg op. Tot Grosthuizen moest ik alle zeilen bijzetten om de racer bij te kunnen houden. Resultaat was een super snel ritje; ik was binnen een uur weer thuis. En dat voor een geveerde randonneur met dikke banden en fietstas aan het stuur.

Omdat de tandemkabels (300 cm) kennelijk zo schaars zijn heb ik er maar meteen twee gekocht. Het was een klein klusje om de kabel weer goed te monteren. Eind goed , al goed.

Maandag, wind mee

2008-08-27T21:36:00.003+02:00

Omdat mijn schooltijden met ingang van het nieuwe schooljaar veranderd zijn, zal ik vanaf nu ook andere mensen onderweg tegenkomen.
Voorheen ging ik om half zeven de deur uit om dan om half acht op school te zijn. De lessen startte toen nog om kwart over acht.
Sinds twee weken begint de school pas om negen uur met de eerste lessen, dus kan ik uitslapen!

Desondanks reed ik maandag al om zeven uur weg en was dus iets voor achten op school. Het grote nadeel is dat er tussen Monnickendam en Volendam/Edam nu ineens erg veel scholieren mij tegemoet fietsen. Nu het nog mooi weer is, en ik met veel getoeter de weg voor mij vrij maak zal een botsing er voorlopig niet inzitten. Maar als het straks mistig is of gaat regenen wordt het toch wel linke soep. Helemaal als het donker is, dan is mijn snelheid erg moeilijk in te schatten door de onervaren fietsertjes. Dat wordt dus weer een heroverweging om toch maar weer langs het kanaal te rijden.

De weg is daar nog steeds over een paar kilometer erg slecht. Men is bezig om de kade te verbeteren, en pas als die klus geklaard is zal de weg opnieuw worden geasfalteerd. Dat kan dus nog wel een jaartje duren is mijn inschatting. Tja, wat is wijsheid. Frontaal op een tegenligger of solo in een diep gat rijden en in de sloot belanden?

Maandag middag rond half zes had ik de wind weer eens in de rug, en schoot het lekker op. Ter hoogte van Monnickendam kwam ik dit keer Arnold Stokkel tegen. Zo'n 25 km zijn we samen opgereden en hebben weer eens bijgepraat. Ook dit keer het rondje Westfriese omringdijk van 13 september besproken. Helaas kreeg ik dinsdag bericht dat hij dat weekend verhinderd is; jammer!

Wel even twee foto's:

Dinsdagochtend was de lucht erg dik. Erg vochtig en benauwd!
Nadat ik op school onder de douche had gestaan en mij in mijn normale kleren had gestoken bleef ik nog bijna een half uur behoorlijk doorzweten.
In de middag was de lucht weer geklaard en blies de wind (kracht 4) in mijn zij. Eigenlijk ongemerkt ging ik als een raket en was al na 52 minuten weer thuis.

Weer naar school

2008-08-21T21:22:00.003+02:00

Mijn vakantie stond dit jaar in het teken van lekker uitrusten.

Weekendje Maastricht, beetje klussen rond het huis en het bijhouden van de dierenbegraafplaats ging ook gewoon door.

Ook had ik nu eindelijk tijd om de spannende Tour de France goed te volgen (vanaf de bank).

En inmiddels zijn de Olympische Spelen ook een reden om niet de deur uit te gaan, en lekker met een biertje in de hand naar de meest spannende finales te kijken.

Van fietsen is het helaas de afgelopen vakantieweken weinig gekomen.

Omdat Sonja een week eerder weer aan de slag moest als ik, zou ik de laatste week de gelegenheid hebben om er in mn eentje nog even met mijn tentje op uit te gaan. Een toevallige aanbieding van een schitterende (buk)fiets moedigde dat idee extra aan. Helaas was het vanaf dat moment regen en wind en heb ik alsnog besloten om deze week toch maar weer voor de tv door te brengen.

Mijn nieuwe fiets is een "Delite" van Riese & Müller (Duits) en qua kwaliteit te vergelijken met een Koga. De fiets is bedoeld als stoere wereld-trek-fiets, met stevige bagagerekken, brede 26" banden, vering voor én achter en verder alles erop en eraan.

Een van de laatste mooie dagen heb ik desondanks toch nog een leuke tocht met mijn nieuwe aanwinst kunnen maken. Eerst van Hoorn naar Den Helder en vanaf daar de Noordzee route tot aan Egmond aan Zee gevolgd. Vanaf daar de Boerenlandroute via Alkmaar tot aan Hoorn gevolgd. Ondanks dat ik in deze buurt toch al heel wat weggetjes heb befietst, was ik ook deze keer weer verbaast over de schoonheid van onze provincie. Na 170 buk kilometers was ik weer thuis en ben nog steeds laaiend enthousiast over mijn Delite. Gave Fiets!

Inmiddels ben ik ook weer begonnen met mijn schoolse werk. Een vreselijk drukke en hektische projectweek luidde het nieuwe schooljaar in.

Vandaag kwam ik bij Edam Kees Schouten weer eens tegen en konden we met wind in de rug even bijpraten. De tourtocht rond de Westfrieze omringdijk kwam ook ter sprake. Als ik een afspraak kan verzetten ben ik zaterdag de 13 de ook van de partij.

Vakantieverkeer

2008-07-19T07:54:00.004+02:00

Inmiddels zitten de eerste weken van de vakantie er al weer op, en heb ik nauwelijks gefietst. De kilo's vliegen eraan. Was ik tijdens de CV 75 kg, nu gaat de meter al richting 78 kg. Ai!

Van een potje tennis op de Wii (Nintendo) raak je ook al niet veel calorieen kwijt, dus deze week er toch maar weer eens op uit getrokken.

Woendag 16 juli maakte ik een heerlijk avondlijk ritje richting Andijk. Het was heerlijk rustig op de weg, en ik kon lekker op tempo doorrijden.

Vrijdag 18 juli wilde ik om 8 uur bij mijn zus langs om haar nog even uit te zwaaien. Helaas was ik te laat, want toen ik aankwam in Bobeldijk was ze al vertrokken richting haar vakantieadres in Italie. Gelukkig was mijn vader wel al op en heb ik samen met hem maar een bakkie gedaan. Vervolgens ben ik naar Sonja gereden. De lucht zag er dreigend uit,maar het bleef gelukkig de hele dag droog.

Onderweg heb ik nog even een paar foto's gemaakt van een verkeersongeluk op de kruizing van de Braken ter hoogte van Berkhout. Dat de chauffeur het overleefd heeft lijkt wel een wonder.

NIEUWS - Vrijdag 18 Juli 2008
Connexxionbus vouwt bestelbusje om stoplicht [update]
18 juli 2008
BERKHOUT - [update 15.45 uur] In Berkhout heeft een bus van Connexxion, die onderweg was naar Noord-Beemster, vrijdagochtend 07:05 uur een bestelbusje geramd op de Braken (N507) in Berkhout. Het busje werd door de klap om een stoplicht gevouwen. De buschauffeur, een 56-jarige man uit Hoorn viel tijdens het ongeluk in het trapgat bij de klapdeuren van zijn voertuig en hield daar gezichts- en armletsel aan over. Hij werd met een ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis. De bestuurder van het busje, een 40-jarige man uit Spierdijk, kon ongedeerd zijn voertuig verlaten maar werd wel ter observatie naar het WFG in Hoorn overgebracht. Het ongeluk ontstond doordat de bestuurder van het bestelbusje vermoedelijk een rood licht negeerde.
Het ongeluk vond plaats toen de Conexxionbus uit de richting van het Westeinde kwam en de Braken over wilde steken richting De Goorn. Het bestelbusje kwam uit de richting Heerhugowaard en reed in de richting Avenhorn. In de Connexxionbus bevond zich op het moment van het ongeluk een passagier, maar die raakte niet gewond.

Door de Schermer, langs de Woude, van Oostknollendam naar Spijkerboor en van daar af via het mooiste/ snelste asfalt van de wereld naar Purmerend en langs het Noordhollands Kanaal naar Amsterdam Noord. Ik had de vaart er behoorlijk in; mijn hartslagmeter gaf 176 aan op het moment dat de kilometerteller 62 kmpu aanwees.

Na een gezellig dagje ben ik 's avonds weer naar huis gereden en dit keer koos ik voor een ommetje langs de IJselmeerdijk vanaf Monnickendam via Katwoude, Volendam (zie foto)

.......Warder, Etersheim, Schardam, Scharwoude en Hoorn.

Ook op dit traject zitten ook fantastische snelle stukken....en ook dit keer kon ik me weer niet inhouden.....Flitssssssssssssss

Dit soort ritjes zou ik vaker moeten doen.

Fotopuzzeltocht

2008-07-02T23:09:00.006+02:00

Het beloofde vandaag een hete dag te worden.

Ondanks dat de vakantie een feit is ben toch nog even naar school gereden om wat kleine dingetjes te regelen. Ik vertrok rond een uur of negen en deed het kalmpjes aan. De tegenwind zorgde voor genoeg afkoeling. Aangekomen stond de koffie al klaar. Met de systeembeheerder geregeld dat mijn laptop weer wat sneller werkt, de applicatiebeheerder getrakteerd op een diepvriestaart en voor Sonja had ik een Mokka gebakje bij me. Zó, dat was allemaal weer geregeld! Ik besloot om vandaag via Purmerend terug te rijden en onderweg een soort fotospeurtocht te maken. Bij elke hoek of ander markant punt ben ik gestopt om een foto te nemen. Uiteindelijk bleven er 61 foto's over waarmee het moet lukken om zonder kaart of andere kennis van Amsterdam Noord naar Hoorn te fietsen of te skeeleren of te wandelen of .....

Wie gaat het uitproberen? Ik heb ze nu in een map staan op Flickr.com:

http://www.flickr.com/photos/maanzon/sets/72157605944657857/

De hoogspanningsmasten krijgen een onderhoudsbeurt.

Dan moet je geen hoogtevrees hebben.

Vreemd genoeg hoorde ik plotseling een gesis uit mijn achterband komen. Een heel klein gaatje, want ik kon nog behoorlijk lang dooorrijden. Ook toen ik al een mooi plekje in het gras had uitgezocht was de band nog lang niet plat. Het bleek een schuurplekje bij de lasnaad bij het ventiel te zijn. Einde verhaal van deze nieuwe binnenband. Gelukkig gebeurde dit vorige week niet tijdens de wedstrijden; het zou me toch twee rondjes gekost hebben schat ik. Dit is het eerste lek van de achterband van Q217.

Tot slot nog even gezwaaid naar de paarden van collega Ingrid.

1 juli

2008-07-01T20:44:00.007+02:00

Na een lange tijd eindelijk weer een post vanuit Hoorn.
De laatste keer beschreef ik een rustig ritje ergens in mei.
De vakantie liep langzaam ten einde, en ik heb in die twee weken toch redelijk wat kilometers weggetrapt (± 500 km).
Met de CV in het verschiet had ik het idee om op het laatste moment toch nog wat trainingsarbeid te moeten verrichten. Van langere tochten is het helaas niet gekomen. Daardoor bleef het ritje naar Dronten (140 km) van 3 mei mijn langste trainingsafstand.

Toen begon de school weer: in de ochtend een rustig duurritje om niet uitgeput op school aan te komen. In de middag op weg naar huis reed ik soms met hoge snelheid of deed ik een intervaltraining. De topsnelheid kwam steeds iets hoger te liggen. Het verschil in tijd tussen mezelf het snot voor de ogen te rijden of gewoon rustig te toeren valt mij elke keer weer erg tegen.
Als ik rustig aan rijd ben ik meestal binnen een uur op school; laten we zeggen in 58 minuten van deur tot deur (38,3 kmpu)
Als ik echt alles uit de kast haal en alles zit mee dan red ik het soms in 51 minuten (43.5 kmpu). Sneller ben ik nog nooit geweest.

Na de meivakantie brak er voor mij een spannende periode aan. Omdat ik dit jaar examensecretaris van mijn school ben geworden, heb ik de verantwoordelijkheid voor het draaiboek rond alle examens. Doordat er dit jaar nogal wat personele verschuivingen hebben plaatsgevonden door de overgang van de oude directie, naar een interim management en vanaf april naar een nieuwe (blijvende) directie, is mijn taak ook lange tijd onduidelijk geweest. Daardoor heeft er een moeizame overdracht plaatsgevonden tussen mijzelf en mijn voorganger. Het resultaat was dat er in de laatste maanden nog erg veel werk verzet moest worden. Er werden fouten gemaakt en het leerproces draaide op volle toeren. Er waren lange dagen nodig om de nodige verrichtingen uit te kunnen voeren. Gelukkig vond ik erg veel steun bij mijn collega’s van het hoofdkantoor (in Alkmaar). Ook kreeg ik het vertrouwen van mijn nieuwe directeur. Helaas had ik regelmatig last van slapeloze nachten en stress. De nieuwe Valeriaanpillen van het Kruidvat werkten gelukkig beter dan ooit.

De examens verliepen buitengewoon soepel. De leerlingen leken op tijd klaargestoomd voor hun finale proef. Doodse stilte heerste er in de lokalen. Drukte bij de docenten die zich verbaasden over het (meestal lage) niveau van de vragen. Nóg meer verbazing bij mij bij het bekendmaken van de (hoge) normeringtermen. Is het nog wel mogelijk om niet te slagen?
Uiteindelijk bleken er van de 80 examenkandidaten, 3 leerlingen nog een herretje nodig te hebben. Ook zij zijn uiteindelijk geslaagd…..100% dus!
De diploma-uitreiking vond afgelopen donderdag plaats. Pjew…wat een opluchting.
Deze klus was geklaard en ik kon eindelijk denken aan mijn aanstaande zomervakantie.

Tussendoor vonden er in Sloten (bij Amsterdam) nog wat wedstrijdjes plaats; CycleVision 2008.
Ik had mij in geschreven voor 3 afstanden: de één-uurs-tijdrit, de velomobielenrace/ criterium over 25 km en als klap op de vuurpijl een race over 6 uur (+ 1 ronde).
Vorig jaar reed ik met mijn Limit bij de top 20 aardig mee. Hoe zou dat dit jaar met mijn nieuwe en snellere Quest gaan? Vooraf zou ik bij zijn met een plaats 15 ofzo. Top tien zou fantastisch zijn. Ik had mijn Quest al op vrijdag naar het sportpark gereden en tussen de kampeerders geparkeerd. Slapen deed ik gewoon in het eigen waterbed. De volgende ochtend zou ik met de auto naar het wedstrijdparcours komen om volledig uitgerust aan de eerste rit te kunnen beginnen.

Voor de start van de een-uurs-tijdrit kwam ik Wim tegen. Hij zou starten met zijn geheime wapen…de stroomlijnkap. Ai, daar had ik niet op gerekend. Daarom vroeg ik of ik zijn superpomp even mocht lenen om mijn banden nóg harder op te pompen. Kees (Schouten) deed de controle voordat de deelnemers naar de startgrid doorliepen. Wim starte twee plaatsen voor mij, daarna ging Kees(van Malsen) op zijn Batavus van start.

De vlag ging naar beneden en mijn hartslagmeter maakte direct overuren; zo hoog (170 bpm) haal ik nooit tijdens mijn woonwerk ritjes. In ieder geval ging het wel lekker en haalde ik alles uit de kast. Mijn gemiddelde hartslag kwam uit op 165 bpm, wat ongeveer 90 % van mijn max is. Ik finishte na 50, 1 km als 7e (als derde Quest en als eerste zonder dichte stroomlijnkap). Wauw wat een resultaat. Wim was helaas na een klein half uur met kramp uitgevallen. Volgend jaar hoop ik er weer een goede tegenstander bij te hebben.
Ik parkeerde mijn Q217 weer op het kampeerveld en ging met de auto naar huis. Ik stortte neer op de bank, at en dronk en at en dronk en ging verder met eten en drinken……en….
Kortom ik was echt behoorlijk moe.
Na een ongewoon middagdutje ging ik rond vijf uur weer richting Sloten om op tijd te zijn voor de start van de gecombineerde velomobielen race en criterium voor andere ligfietsen.
De 25 km werden binnen een half uur afgeraffeld (51,5 kmpu). Dit keer 8e (7e Quest), wat ik ook een superresultaat vind. Hier zat meer in; 5 deelnemers binnen 45 seconden. Ik kwam helaas ook niet volledig uitgeput over de finisch. Kennelijk zat ik al met de race van de volgende dag in mijn hoofd.

Na een heerlijk nachtje in mijn eigen bed ging om ongeveer 8:15 de 6 uurs wedstrijd van start. Waanzin!!!
Hoe moet je zo’n race nu indelen? Ik had mezelf voorgenomen om lekker rustig te starten en mijn hartslag rond de 145 te houden. Met een gemiddelde van 40 kmpu zou ik op 240 km uitkomen en dat leek mij wel redelijk. Helaas ging het bij de start al meteen fout. 47 kmpu bij een hartslag van 140-145. Veel te snel. Maar ach…het ging wel erg soepel, dus toch lekker met de rest meegereden. Meteen vanaf het begin had ik een vast punt waar ik elke ronde wat zou drinken. Na een half uur een broodje, na een uur een banaan, af en toe een koekje en veel drinken.
Eindelijk had ik mijn streefgewicht van 75 kilo, en nu stond ik aan de start met een ballast van vele kilogrammen: 2 liter water, 3 liter limonade, 0, 75 liter energy drank, 8 boterhammen, 3 bananen en een pak koek.
Het eerste uur ging snel voorbij, en zo ook het tweede uur. Altijd was er wel een groepje in beeld om in te halen (en wakker te blijven). Ik vond de saaiheid van de rit eigenlijk erg meevallen. Maar na ongeveer 2½ uur kwam Xander langszij en kon ik mij niet beheersen en reed achter hem aan. Dom natuurlijk. Even een rondje in de 48 en mijn eerste inzinking was daar. Toen mijn hartslag weer het normale peil had bereikt was ik 20 minuten verder en lag mijn snelheid nog maar op 42 kmpu. Dom, dom, dom…..
Na 3½ uur kwam de grote klap. Mijn rechter bil deed zeer. Ik had gelukkig een stuk schuimrubber bij mij om in mijn nek te leggen, maar dat kon ik nu gebruiken als extra zitkussentje. Ook begon deed mijn linker knie ineens behoorlijk zeer. Ik liet het tempo zakken in de hoop dat er enig herstel zou plaatsvinden. Ik zag het niet meer zitten en dacht over opgave! Een aantal ronden stond ik boven op het bruggetje bijna stil; ik had er geen kracht meer voor, mijn knie leek stuk en mijn zitvlees was op. Op dat moment kwam Bastiaan Welmers in zijn Blauwe Q langs en vond ik nieuwe motivatie om aan te haken. Ik bleef kleven op 10 cm afstand en vond langzaam de snelheid weer terug. Een aantal rondjes gingen voorbij totdat ik Bastiaan zelfs weer voorbij kon gaan. Langzaam verdween De Blauwe Quest uit mijn beeld (via het spiegeltje). Ik kwam er achter dat ik 1½ liter limonade over zou houden en dus gooide ik de ballast over boord. Dat gaf ook weer extra mentale kracht.

Op een later moment kwam Bastiaan weer terug, maar kon ik zijn aanval pareren .
De laatste uren verliepen rustig. Ik had mijn draai weer gevonden, maar durfde mijn snelheid niet meer te verhogen. Uitrijden is belangrijker dacht ik op dat moment.
Aan het einde van de race probeerde ik nog even alles op alles te zetten en perste ik er nog twee rondjes ruim boven de 47 kmpu uit. Ik was dus nog niet op. Jammer.
Ik finishte als 7e en had met een gemiddelde van 43,3 kmpu 262,5 km afgelegd. Opnieuw een wereldprestatie (al zeg ik het zelf).

Na afloop en een praatje hier en daar, ben ik weer ingestapt en heb mijn Q217 naar Amsterdam Noord gereden en geparkeerd in school. Omdat de auto nog op de parkeerplaats van de sportpark stond, was ik een uur later weer samen met Sonja terug om dit maal met de Volkswagen naar Noord te rijden.

Het was een uitmate geslaagd weekend. De organisatie was super (Jack en alle vrijwilligers ), het weer zat enorm mee (Peter Timofeef of Jan Visser ?), de gezelligheid was top (iedereen) en de prestaties waren groots (bijna idereen). Dank.

Avondritje

2008-05-11T21:46:00.003+02:00

Vandaag ben ik de hele dag lekker bezig geweest in en rond mijn huis.

Omdat mijn huis nu officieel te koop staat, ben ik druk in de weer om het de bezoekers zo goed mogelijk naar de zin te maken. Omdat ik vrij veel prulletjes, rommeltjes en ander frutsels verzamel kan het geen kwaad om met de blik van een willekeurige koper door mijn huisje te wandelen. Vandaag dus al vele malen naar de grijze containerbak gelopen om echt overbodige rotzooi te dumpen. En ik moet zeggen: Het ruimt lekker op! Zowel voor het oog als in mijn hoofd.

Rond zeven uur was tijd om de Quest erbij te pakken.

Het werd een recreatief rondje door de Schermer, de Beemster, de Wormer, etc.
De laagstaande zon gaf de natuur een schitterende aanblik.
Het werden ongeveer 75 km in ongeveer 2 uur en ik was weer verlost van mijn vrije radicalen.

Nu is het tijd voor een lekkere malt whiskey in de tuin. Proost!

Examens op school

2008-05-08T17:34:00.008+02:00

Vandaag was het de dag dat de officiële examens voor de Kader Beroeps Gerichte Leerweg bij mij op school zouden worden bezorgd. Door een vreemde regel bij de instantie die deze examens laat bezorgen zou het niet mogelijk zijn om rekening te houden met de schoolvakantie. Er moesten vandaag dus twee personeelsleden (met paspoort) op school aanwezig zijn om de verzegelde pakketten in ontvangst te nemen. Om kwart voor acht zat ik dus (samen met Sonja) op school aan de koffie uit het nieuwe machine. De bezorging zou tussen acht en vijf uur plaats kunnen vinden. Tot mijn grote vreugde kwam de bus van Brink Waardetransport al om 11 uur voor de deur. De bus was afgeladen vol met examenpapier; hun ritje was nog maar net begonnen. Ze vertelden dat de laatste school gisteren pas om 7 uur ('s avonds) aan de beurt was geweest. Je moet er toch niet aan denken met dit prachtige weer om voor zo'n geintje de hele dag op school te moeten zitten.

Daarna heb ik nog even een bakkie gedaan bij Sonja thuis om vervolgens weer richting Hoorn te rijden. De terugweg ben ik weer eens via Purmerend gereden. De video geeft een impressie van het slechte wegdek van een deel van de dijk ter hoogte van Watergang/ Ilpendam.

Uiteindelijk heb ik ook nog even een kopje koffie gehaald bij mijn vader in Bobeldijk.

Rondje "De Streek"

2008-05-06T21:44:00.006+02:00

Het was vandaag voor mij en Sonja een spannende en enerverende dag. Al ruime tijd zijn we speurend naar een leuk huisje waar we samen een mooi nieuw begin kunnen maken.

We hebben al heel wat woningen bekeken en komen er steeds meer achter waar we naar op zoek zijn.

Vandaag hebben we de knoop doorgehakt om mijn huis te koop te zetten. De makelaar is inmiddels druk in de weer om advertentie en de formele zaken zo snel mogelijk rond te krijgen.

En nu maar afwachten hoe het zal lopen.

Om de spanning even van mij af te zetten heb ik de Quest uit zijn schuilplaats gehaald en een rondje op snelheid gefietst. De ketting had ik gisteren al verwend met verse olie; en de voorwielen waren voorzien van nieuw rubber. De smalle Kojaks lijken mij strakker door de bochten te sturen dan de hpv's. Wellicht zit het tussen mijn oren, maar de snelheid zat er lekker in. Vooral het stuk Oosterdijk-Wervershoof ging lekker vlot; met de wind (?) in de rug kon ik de snelheid tussen de 50 en 60 houden......gaaaaaaaffffff!!! prachtige onoverzichtelijke bochten maakte het extra spannend. Gelukkig was de weg voor mij alleen en ben ik geen gevaarlijke situaties tegengekomen.

Thuisgekomen ben ik aan het stoeien gegaan met Google, Mapsource en Paint.

Regelmatig zie ik de mooie plaatjes van Pé Koomen van zijn gereden tochten, en dat wil ik óók.

Inmiddels lid bij Google (€ 12,50) en na divers geexperimenteer nu een redelijk resultaat.

Leuk of niet!?

Ritje Dronten

2008-05-03T14:38:00.003+02:00

Vandaag om 8 uur de deur achter me dicht getrokken en vertrokken met bestemming Dronten.

Een grotere tandwiel voor, mijn "defecte" verlichting en wat verse banden was het doel van deze rit.

Het was werkelijk topweer. De zon scheen me tegemoet, en van wind was er nauwelijks sprake.

Enig oponthoud liep ik op toen er grote groepen wandelaars net met hun 40MM tocht waren begonnen.

Bij het naviduct aangekomen alle zeilen bijgezet om mijn vorige maximum record te verpletteren. 69 km per uur. Onderaan bij de steile afdaling zit een klein bochtje, waar ik even stop met trappen; met iets meer durf moet ik toch nog iets sneller kunnen hoop ik. Op de terugweg zou er een nieuwe poging volgen, maar dan met het nieuwe grote blad voorop.

Op de dijk van Enkhuizen naar Lelystad doemen plotseling twee Mango's op. Het blijkt de complete ligfietsclub Twisk (Nico en Matthijs) te zijn. Samen rijden we tot aan Lelystad, alwaar onze wegen scheiden. Ik ga door naar Dronten, zij rijden naar het evenement in Biddinghuizen. Ik twijfel om daar vandaag ook nog naar toe te gaan, maar kies er uiteindelijk voor om weer bijtijds thuis te zijn en in de middag lekker in mijn tuintje te kunnen zitten.

Voor de deur zie ik de Quest staan die ik vorige week zondag langs zag komen. Het blijkt de nieuwe Kuifje mobiel (Kuifje naar de maan raket) van Alert te zijn.

Ymte zet het tandwiel erin, en Alert doet de afstelling. Het kleinste tandwieltje kan nu met wat moeite net wel/niet worden geschakeld. Dat is voor mij eigenlijk geen probleem omdat ik dit blad tot op heden nog niet heb gebruikt, en er voorlopig nog geen bergen worden verwacht in Noordholland. De Inoled lamp wordt vervangen (garantiegevalletje) en de oude komt terecht in de retourbak. Verder sla ik wat nieuwe banden in rijd weer terug naar huis.

De 69 km reed ik heen in 2uur en 2 minuten, terug ging dat in 1 uur en 50 minuten.

En bij de nieuwe poging bij het naviduct verscheen er nu 72 kmpu op de diplay van de Garmin en zelfs 73,0 op de Cateye.

Het was een heerlijk fietsdagje.

Band sporen

2008-05-02T15:13:00.005+02:00

Eigenlijk te gek voor woorden, maar vandaag ben ik vanaf heel vroeg tot zojuist drie uur op zolder bezig geweest met het aftimmeren van de zolder. Áf is het voorlopig nog niet, maar alle gipsplaten zitten er na dagen van noeste arbeid eindelijk tegenaan, en ik ben er dik tevreden mee. Deze klus lag al een tijdje te wachten, en juist nu het eindelijk mooi weer is kwam ik er aan toe. Nu heb ik dus wel een biertje verdiend.

Terwijl ik lekker in de zon zat keek ik naar rechts en zag mijn Quest staan. Met een pilsje in de hand bekeek ik en-passant de banden even en zag het volgende.

De band linksvoor is nog ok, maar heeft net als rechts, wel sporen aan de binnenkant van het loopvlak

De band rechts ziet er minder florisant uit. Nu lijkt het op de foto erger dan het is, maar de canvas komt er wel al doorheen! Ai !!!

De achterband was glad, en is glad en kan nog heel wat kilometertjes mee.

De banden hebben er nu 4500 km op zitten.

april 2008

2008-04-28T20:36:00.003+02:00

De kilometerstand staat inmiddels op 4400 km.
Op 4 mei heb ik mijn Quest precies een half jaar, dus als het zo doorgaat zal ik de 10000 km in een jaar niet gaan redden!
Is dat erg?...Nou, eigenlijk niet echt. Desondanks geniet ik van elke kilometer die ik rijd.

Doordat ik tegenwoordig ook zo nu en dan de auto kan nemen, laat ik de Quest wel eens onder zijn afdakje staan.
Zo reed ik ook afgelopen donderdag even met de auto naar Amsterdam-Noord.

Het was iets voor zeven uur; en al bij de nieuwe turborotonde in Hoorn bleek dat ik sneller met de Quest op het einddoel zou zijn geweest. Zwaar gefrustreerd van het file rijden kwam ik na ruim een uur aan op school alwaar deze dag de eerste theorie examens (Basis Beroeps Nederlands) zouden worden afgenomen. Om twaalf uur zag ik dat de examens voorspoedig verliepen en ben ik richting Bobeldijk gereden. Daar kon ik mijn energie weer kwijt in het bestraten van een pad op hofje 3.

Inmiddels ben ik nu aan het genieten van een welverdiende vakantie. Dit keer ruim twee weken!!!! Pas op de derde pinksterdag wordt ik weer verwacht op school. Wat een baan....
Wel betekend dat ik dus mijn standaard fietsforens ritjes ook deze weken mis.

Vandaag heb ik dus maar mijn korte broek en shirt met korte mouwen aangetrokken en ben zonder deksel lekker gaan touren. Hoorn-Zwaagdijk-Wervershoof-Medemblik-Alkmaar-Schermerhorn- Berkhout-Hoorn. Na twee uur had ik ruim 80 km gereden. Heerlijk weer, niet te heet, niet te warm, fijn briesje. Toch weer wat kilometers gemaakt.....ik moet toch een beetje in conditie blijven met cycle vision in het verschiet.
Ik heb mij ingeschreven voor drie onderdelen: De tijdrit, de velomobielenwedstrijd en de zes uurs wedstrijd! Zes uur????? Las ik dat goed????
Is dit iets nieuws? Je moet wel behoorlijk gestoord zijn om zes uur lang rondjes te rijden op een kort parcours. Ik ben de tactiek nog aan het overwegen. Wat zal de goede snelheid zijn? Voor dat doel is een hartslagmeter wel weer handig. Helaas was de batterij van mijn Ciclopsport Hac4 leeg. Inmiddels ben ik er achter dat de vut helemaal weg is uit mijn dure hartslagmeter. Zelfs met verse batterijen wil hij niet meer op gang komen. Garantiegevalletje? Binnekort zal ik in Dronten langs gaan voor wat nieuw materiaal en een groter tandwiel. Verder zal ik een paar langere ritjes plannen om alvast een beetje in het ritme te komen.

De afgelopen weken ben ik een aantal velomobielers tegengekomen, maar wie mij zondag op de ijsselmeerdijk passeerde met zijn mooie rood-wit-geblokte Quest en bijpassende helm, is voor mij nog even een raadsel. Samen met Sonja reed ik daar op een gewone bukker om te genieten van het mooie weer. Aangekomen in het centrum van Hoorn (Rode Steen) heb ik toch maar eens een fotootje gemaakt van de Limit die daar elke dag geparkeerd staat als reclamebord van het wereldse restaurant.

Lekker briesje

2008-03-10T17:41:00.007+01:00

Vanmorgen vertrokken met redelijk droog weer maar wel met voldoende wind in het gezicht.

Als ik zin heb zet ik meestal een gezellig muziekje op. Ik heb altijd mijn Creative Zen bij me met een ruime muziekbibliotheek (30Gb). Met de Koss oordopjes heb ik het prima voor elkaar qua geluidskwaliteit. Deze Koss dopjes zijn na vele experimenten met diverse dopjes, hoofdtelefoons, groot, klein, dik en dun als beste uit mijn test gekomen. Inmiddels gebruik ik ze al een paar jaar en ben er dik tevreden over. Ook met vocht en regen blijven ze het doen! Keer op keer weer! Een ander voordeel vind ik dat het deel dat in m'n oor gaat niet irriteerd. Ik voel de dopjes niet, terwijl ze nooit uitwaaien of vallen. Helaas produceren óók deze oordopjes windgeruis als de wind te hard langs mijn oren waait.

Daarom heb ik ook in mijn vaste uitrusting een setje geluidsbeschermende oordopjes. Als ik geen zin heb om naar muziek te luisteren of als het hard waaid doe ik deze dopjes in. Ook bij mooi weer dus.

Het komt slechts heel weinig voor dat ik niets in mijn oren heb.

Op mijn vorige VM (Limit) had ik een schermpje gemaakt waardoor het windgeruis drastisch werd verminderd. Ben ik de enige die zich stoort aan het windgeruis?

Vanmiddag stapte ik na een grote regenbui in mijn Quest om even lekker 40 km met wind in de rug naar huis te trappen. De windkracht 6 duwde met 47 kmpu uit het zuiden. Mijn fietssnelheid lag meestal tussen de 45 en 55 kmpu, waardoor ik een totale windluwte leek te zitten. Oók zonder oordoppen was er vrijwel geen windgeruis waarneembaar. Wel op stukken waar de wind iets van opzij kwam werd de wind hoorbaar. Slechts het gezoem van de banden over het natte asfalt klonk als muziek in mijn oren.

Voor deze gelegenheden (veel wind of storm) heb ik meestal mijn helm op. Eigenlijk had ik gehoopt op meer wind, want ik ben wel weer eens toe aan een recordtijd.

Helaas duurde het ritje dit keer wel 54 minuten (41 kmpu gem.).

Februari

2008-03-06T21:41:00.002+01:00

Inmiddels al weer een week in de maand maart, maar nu toch even een bericht over mijn februari belevenissen.

Het werd een vreemde maand. Vooral op school gebeurde er vreemde dingen.
De interim directeur die samen met de adjunct sinds september de scepter zwaaide maakte per 1 februari plaats voor een nieuwe directrice. Het afgelopen half jaar was bijzonder vermoeiend, frustrerend en demotiverend. Vooral het bovenbouwteam (inclusief mijzelf) had het zwaar te verduren. Brieven (soms aangetekend) werden verstuurd over onze kennelijke slechte prestaties. De sfeer binnen het docententeam zakte tot onder het vriespunt en het vertrouwen in een goede afloop leek ver weg......

Maar toen kwam onze nieuwe aanvoerder. De interim hebben we niet meer gezien en de adjunct is na twee weken aan de kant gezet. Het was als een wonder dat het enthousiasme weer terug kwam bij het team. De nieuwe directeur is een inspirerende en positieve vrouw. Slechts een aantal collega's kunnen met de nieuwe situatie nog niet goed overweg. Ikzelf ben buitengewoon tevreden over deze vreemde omwenteling.

Na weken van oververmoeidheid had ik al lang niet meer op de schaatsbaan gestaan. Veel nachten had ik wakker gelegen van gepieker en stress. Ook dagen met hoofdpijn en een lamlendig gevoel kwamen steeds vaker voor.
Inmiddels fiets ik weer met veel plezier naar Amsterdam Noord, heb ik al weer een aantal keer op de schaatsen gestaan, slaap ik heerlijk en is de hoofdpijn verdwenen! Hoe snel kunnen dingen gaan.

Op maandag 18 en dinsdag 19 februari ben ik met de auto bij verschillende bedrijven langs geweest om onze stagelopers te bezoeken. Zo kwam ik terecht in Den Ilp bij een (Frieze) paarden stoeterij (http://www.staldevries.nl/), en bij Dennis Papagaai (http://www.papegaai.nl/). Tijdens een gesprek met zomaar een bewoner van het dorp over zijn hobbie als oud ijzerboer (vooral koper), zoemde er een velomobiel langs. Hij was rood en het was volgens mij een ouwe M5-Kalisvaart. Ook nog een leuk gesprek gehad (in de zon) met de beheerders van de boerderij De Marsen midden in het recreatiepark Het Twiske(http://www.recreatienoordholland.nl/). Wat een prachtlokaties allemaal.

Op woensdag 20 februari stond ik op de pont over het IJ samen met de "oude" Vm van Maurice Parré. Een grote reclamesticker voor een goed doel (http://www.ridefortheroses.nl/ ?) sierde zijn oranje Vm minder fraai.

Ook zie ik zo nu en dan Pé Koomen wel eens over de Slachterslaan rijden als ik bezig ben op de Dierenbegraafplaats De Stille Weiden in Bobeldijk.

Deze maand de derde lekke band na ongeveer 3000 km. Rechtsvoor voor de tweede keer.
De achterband doet het nog steeds uitstekend; zonder lek en met genoeg grip en comfort toch lekker snel. De achterband moet wel op voldoende spanning blijven, want anders krijg ik het gevoel te zwalken over de weg.
Mijn snelheid was tijdens mooie droge dagen buitengewoon vlot. Snelheden boven de 50 kmpu komen steeds vaker voor, maar bij 55 kmpu kom ik echt tandjes te kort om nog harder te kunnen.

Over mijn koplamp ben ik niet helemaal tevreden. Bij elke rit valt het licht na ongeveer een half uur rijden spontaan uit, om binnen een paar seconden weer vanzelf aan te gaan. Dit is erg vervelend als dit gebeurt op donkere stukken zonder straatverlichting. Soms herhaalt deze hapering zich een paar keer, soms is het na één hapering verder weer verholpen. Ook is het binnenste van de lamp vochtig en is de lens beslagen wat de lichtstraal toch redelijk hinderd. Toch maar weer eens naar Dronten voor een inspectiebeurt door de jongens die er verstand van hebben.
Ook zal ik binnenkort eens langsgaan bij de nieuwe ligfietswinkel in Oosthuizen (http://www.wheelsreinvented.nl/).

Groet van Maikel

Verslag van januari 2008

2008-02-05T19:53:00.000+01:00

Hè hè, eindelijk 2500 km op de teller.
Het duurde wat langer dan ik eigenlijk vooraf gedacht had.
Met de kerstvakantie heeft de Quest ruim twee weken totaal stilgestaan.
Ook heeft het rijbewijs geleid tot een stiekum ritje met de auto, waar ik "normaal" de Q had genomen. Ik durf het eigenlijk nog niet hardop te zeggen, maar ik vind autorijden best wel leuk om te doen.
Verder was het een vreemde maand; enerzijds droevig, maar er waren ook vrolijke momenten.

Het overlijden van mijn schoonvader Joop (72) maakte veel indruk.
Hij leed al enige jaren aan Alzheimer en was precies een jaar geleden opgenomen in verzorgingshuis "De Die" vlakbij mijn school.
Tot die tijd had zijn vrouw nog steeds voor hem kunnen zorgen.

De verjaardag van mijn eigen vader Cees (65) werd groots gevierd.
In een zaaltje naast de kerk van Spierdijk ("De Pianokamer") maakte de pianist er een mooi feest van voor de 65 aanwezigen.

Fietsend heb ik eigenlijk niet zo veel beleefd.
Wel kom ik regelmatig Arie weer tegen in de vroege ochtend, maar minder vaak dan vorig seizoen. Andere tijden?
Ook heb ik mijn stadsgenoten Arnold Stokkel en Kees Schouten zo nu en dan onderweg gespot.
Vorige week sprak ik iemand aan op een oude M5 ligfiets. Het bleek een buurtregiseur te zijn die op het politieburo (Waddenweg) tegenover mijn school werkt. Hij fietst bijna dagelijks tussen Amsterdam en Purmerend, maar ik was hem nog nooit eerder tegengekomen.

Vandaag was een vervelende dag.
Ik reed netjes op tijd (6:25) van huis en voelde na Oosthuizen de band linksvoor langzaam zachter worden. Omdat dit een erg donker stuk is ben doorgereden tot de eerste lantaarnpaal (1,5 km?). Toen was de band wel echt leeg. Het begon inmiddels te regenen, shit. Met tegenzit kroop ik uit de Q en na ruim 10 minuten was ik weer onderweg. Geen recordtijd, met mijn Limit deed ik het binnen 5 minuten. De natte en koude buitenband moest ik er met twee bandenlichters vanaf pellen. Ook voor het omleggen had ik niet genoeg aan mijn inmiddels erg koude handen. Ik kon geen steentje of splinter ontdekken, dus best spannend of de nieuwe binnenband niet opnieuw zou sneuvelen. Gelukkig bleef de band hard.

Een paar kilometer verder moest ik echter opnieuw in de remmen. Blauwe zwaailichten!
Op RTVNH.nl stond vanavond het volgende bericht:

Man belandt met auto in het water
EDAM Bij een ongeval is dinsdagmorgen rond 8 uur een auto te water geraakt op de Lokkemientjeweg in Edam. De 55-jarige bestuurder uit Middelie verloor de macht over het stuur, reed tegen een boom en belandde daarna met zijn voertuig in het water. Hulpdiensten deden er een uur over om de man uit de auto te bevrijden. Hij is met onderkoelingsverschijnselen overgebracht naar het ziekenhuis. De politie onderzoekt de precieze toedracht van het ongeluk.
5 februari 2008 - 10:17

Erg veel brandweerauto's en een paar politieauto's blokkeerden de parallelweg.
Diverse grote schijnwerpers verlichtte de plaats des onheils. Ik zag duikers en brandweerlieden nog druk bezig om de bestuurder te bevrijden. Het geheel zag er niet prettig uit. Blij om te lezen dat de bestuurder de rit heeft overleefd.

De wind was inmiddels behoorlijk aangetrokken en de regen maakte het er niet vrolijker op.
Alles bij elkaar deed ik er vandaag bijna een half uur langer over dan normaal.

Op de terugweg zag ik aan de andere kant van het kanaal iets roods in mijn ooghoek verschijnen.
Ik moest gas bijgeven om mij niet voorbij te laten rijden door een andere Questrijder. Met het Noordhollands Kanaal tussen ons in reden we bijna 50 kmpu. Wat een uitslover die Theo Mol (grapje)!

Met volle vaart het nieuwe jaar in.

2008-01-08T17:46:00.001+01:00

Maandag 7 januari 2008 ging mijn wekker om 7 uur. Om acht uur zou Rayner, mijn rij-instructeur, voor de deur staan voor het laatste inrij-ritje. Dit uurtje ging vooraf aan mijn practijk examen. Ik had tijdens mijn rijlessen (in de kerstvakantie) nog nooit last gehad van hordes schoolgaande fietsers in het donker, maar deze dag barste het ervan. Ook het voorrang geven en keren ging nét niet zoals ik het bedoelde. Maaar .... het examen moest nog komen.

Om kwart voor negen kwamen we aan bij het gebouw van het CBR voor een matig bakkie koffie (Senseo voor 50 cent). Om negen uur moest het gebeuren.

Ik ging examen doen volgens het nieuwe principe, die de candidaten meer zelfstandigheid tijdens het examen geeft. Mijn opdracht was om naar een bekend punt te rijden (parkeerplaats bij een Deen supermarkt). De zon was inmiddels gaan schijnen, de kinderen zaten in de schoolbanken (en niet op de weg) en het gesprek ging al snel over mijn school en mijn huidige vervoersmiddel. En dan raak je niet snel uitgepraat. Verder werd er een vooraf bekende verkeerssituatie achteraf besproken: was het veilig, waar heb je op gelet, wat en waar heb je naar gekeken, wat had beter gekund, enz.

Het was een ontspannen ritje, en bij terugkomst bleek al snel dat ik was geslaagd. Jipijahee!!!

Het was twee weken drukte, maar wel erg fijn dat het zo snel kon. Hopelijk zal ik de komende week weer een beetje kunnen slapen. Slapen was er deze twee weken helaas niet bij. Enerzijds miste ik de beweging en activiteit van het fietsen, en anderzijds gaf de druk om in een keer te willen slagen mij ook innerlijke onrust waardoor ik de slaap niet kon vatten. Gelukkig kan ik weer fietsen en hoop ik deze week mijn rijbewijs van het stadhuis af te kunnen halen.

Vandaag had ik er zin in: lekker vlot doorgereden en uitgekomen op 54 minuten over de 37 km (41 kmpu). Door een paar opstakels moest ik remmen tot stilstand, en dat kost tijd...het had dus sneller gekund als:

-die vrachtwagen niet midden op het fietspad stond en ik door het gras moest,

-dat stoplicht dat altijd op groen staat nu niet op rood had gestaan,

-ik die tractor met oplegger gewoon had kunnen inhalen en

-de bestuurder van de auto voor mij niet zo treuzelde bij het passeren van de spoorbomen en de rotonde in Oosthuizen.

Vooralsnog staat het record nog steeds op 51 minuten....

Einde 2007

2007-12-30T19:14:00.000+01:00

Inmiddels al weer een week geleden is mijn welverdiende vakantie van start gegaan. Als kadootje was het laatste ritje van dit jaar van bijzondere schoonheid. Helaas was het die dag (21 december) mistig en grouw, maar desondanks maakte de rijp op de bomen een betoverende indruk.

Op het moment dat ik weg wilde rijden bleek mijn rem te blijven plakken. Na wat duwen, trekken en stuiteren kwam er weer wat beweging in het remsysteem en kon ik mijn fiets van zijn plek krijgen.

Bepakt en bezakt was de Quest evengoed moeilijk op gang te krijgen. Om thuis nog wat schoolwerk te kunnen doen had ik schoolspullen ingeladen. Ook mijn laptop moest maar weer eens mee naar huis. Met twee AH tassen met wasgoed en een paar schoenen was het behoorlijk proppen, maar uiteindelijk zat alles erin. Dat het door dit overgewicht niet snel ging gaf mij de gelegenheid om zo nu en dan een fotootje te schieten. Helaas niet van superkwalitiet, maar toch leuk voor het idee.

Nu een week later blijkt dat dit vrijdagse ritje tevens de laatste van het jaar was. De kilometerteller geeft nu 1720 km aan.

Mijn velomobielkilometerstand zal dit jaar ongeveer op 7500 uit komen. Door de verkoop van mijn Limit ben ik een paar maanden velomobielloos geweest. Ik hoop dat ik het komende jaar weer op zo'n 10.000 km zal uitkomen. Hopelijk zal het halen van mijn rijbewijs geen invloed hebben op mijn woonwerkverkeer. Deze vakantie ben ik namelijk druk in de weer om met een spoedcursus bij de ANWB mijn rijbewijs eindelijk eens te gaan halen! Met vier lesuren per dag schiet het lekker op. De komende week is het de bedoeling dat we (ik en mijn instructeur) de puntjes op de i gaan zetten, om dan met vertrouwen mijn examen in te gaan. Eerder deze maand heb ik al mijn theorie behaald; wat een zenuwslopende toestand was dat zeg! Bij het bekend maken van de uitslag werden de nummers van de gezakten achter elkaar opgenoemd. Het was lang geleden dat ik zó in de zenuwen zat. Gelukkig hoorden ik (met twee fouten)bij de gelukkigen...pfffft. Het was opvallend dat slechts 30% van de deelnemers waren geslaagd. Op weg naar huis sprak ik mensen die al drie of vier keer waren gezakt.....

De eerste maand Quest

2007-12-09T21:33:00.000+01:00

Inmiddels ben ik ruim een maand onderweg in mijn nieuwe Quest en ik begin er al aardig aan te wennen. Mijn conditie lijkt langzaam weer te groeien en de snelheid komt er eindelijk ook weer een beetje in. Helaas zijn de weersomstandigheden vaak niet ideaal geweest deze maand. Zo reed ik afgelopen week nog dwars door onweersbuien met donder en bliksem, waaide de wind met kracht 5 tot 8 mij meestal naar de zijkant van de weg, kreeg ik zo nu en dan wat hagel om mijn dak en belemmerde de enorme regenbuien mijn uitzicht. Slechts zelden kies ik er voor om een helm te dragen, maar deze week gaf het mij een veiliger gevoel door hem toch maar op te zetten. Als ik met mijn tourfiets rijd heb ik eigenlijk altijd mijn helm op, maar in een velomobiel houd ik het eigenlijk altijd bij een pet of een muts. Onverstandig als je ziet wat de schade kan zijn bij enkele collega velomobielrijders.

Deze week was ik extra allert op fietsers en hardlopers die nog steeds zonder duidelijke verlichting ronddolen. Wat gebeurt er als ik vandaag of morgen eens zo'n idioot uit zijn schoenen rijd? Vooral de hardlopers die in hun zwarte trainingspakken (zonder reflexie) op het fietspad langs Monnickendam, Katwoude (Volendam) en Edam lopen zijn een buitengewone kwetsbare groep. Zal ik als fietser aansprakelijk zijn? Heb ik schuld? Kan een rechtsbijstandsverzekering hulp bieden in dergelijke gevallen? Dit moet ik binnenkort maar eens gaan uitzoeken, en tot die tijd gewoon maar niemand aanrijden.

De eerste maand heb ik alleen woonwerk verkeer gefietst en toch op een respectabele 1150 km uitgekomen. De snelheid lag meestal rond de 40/45 kmpu, en mijn daggemiddelde kwam onder "normale"omstandigheden vaak op 36/37 kmpu uit. Ook waren er momenten dat er snelheden rond de 50 op de teller stond. Een grappig moment was toe ik een lesauto die precies 50 reed na een langdurige achtervolging tóch kon inhalen. Gelukkig was het einde van de weg daarna snel in zicht en kon ik weer bijkomen.

Wel mis ik zo nu en dan een extra tandje om bij te kunnen schakelen. Een grote voorblad zal er dus binnenkort wel moeten komen.

Een duidelijk positief verschil tov mijn Limit is dat de Quest meer voordeel heeft bij winderige omstandigheden (of hogere snelheden). Vooral ervaar ik dat het zeileffect nu veel sterker is.

Een nadeel is dat ik enkele bochten nu niet meer fietsend kan maken. De rotonde bij Scharwoude kan ik (vanuit Oosthuizen komend)nog net goed oprijden, maar bij de ingang van de parkeerplek achter mijn school moet ik uitstappen, en de Quest met de hand meevoeren.

Over de verlichting ben ik redelijk tevreden. Vooral de mogelijkheid om de lamp tijdens het rijden te verstellen is ideaal. Bij het naderen van tegenliggers stel ik de lamp vaak iets lager, en op nachtelijke momenten juist iets verder weg. Gelukkig heb ik twee batterijen tot mijn beschikking want het is al een paar keer voorgekomen dat ik de accu tijdens de rit moest verwisselen. Ik blijf voor het verkeer nog heel lang duidelijk zichtbaar op het moment dat de accu leeg begint te raken, maar heb dan zelf weinig zicht meer op de weg. Misschien overweeg ik in de toekomst een ouderwetse loodaccu met veel Ampere-uren voor de wintermaanden.

De knipperlichten zij echt geweldig. Wat een licht!

Nu maar weer naar bed om er morgen weer tegenaan te kunnen. Slaap lekker.

November 2007

2007-11-22T20:54:00.000+01:00

3 november 2007: Eindelijk was het zover; of eigenlijk ... veel eerder dan oorspronkelijk was gedacht stond mijn nieuwe Quest klaar. Nummer 217!!!

Mijn Limit had ik al bijna twee maanden geleden verkocht.

Als het goed is rijdt hij nu ergens rond tussen Amersfoort en Veenendaal.

Vlak voor de wedstrijden op Cycle Vision had ik mijn Limit een opknapbeurt gegeven en was de kleur veranderd in groen-metalic-parelmoer. Met alle soorten van licht zag hij er anders uit. Werkelijk goed gelukt!

De wedstrijden liepen trouwens lekker, hoewel ik op de 100km race de vreselijke man met de hamer tegen kwam. Te snel gestart. Volgend jaar beter.

Vanaf dat moment stond mijn fiets te koop. Er bleek veel animo, maar de fiets is uiteindelijk toch verkocht aan de eerste belangstellende.

Met de trein van Hoorn naar Amsterdam en verder door naar Lelystad, om vervolgens met de bus door naar Dronten te reizen. Een ware wereldreis van 2 1/2 uur kan je wel zeggen. Ik hoopte dat de terugreis sneller zou gaan. Bij Velomobiel aangekomen glom mijn nieuwe speeltje mij tegemoet. Ymte moest de trapas iets verzetten en het stoeltje een stukje lager stellen, en klaar was ik voor de rit naar huis.

Op de brug was inmiddels een rode Limit geplaatst van ..... (ben even je naam kwijt). Hij was in het donker tegen een paal gereden en op zn kant gegleden. De paal was waarschijnlijk door een paar aso's midden op de weg terecht gekomen (?). De Limit was op verschillende plekken behoorlijk gescheurd, geschaafd en verbogen. De berijder leek er gelukkig met de schrik vanaf gekomen te zijn.

Mijn ritje naar huis ging via Swifterband naar Lelystad en Enkhuizen in een matig tempo. Aanvankelijk eerst zonder kap, maar later toch (ivm de regen) de deksel maar dicht gedaan. Richting Enkhuizen begon de zon gelukkig weer een beetje te schijnen. De dijk was behoorlijk opgeknapt na een paar weken van onderhoud. Wel lagen er nog veel losse stenen en hier en daar wat hoopjes steenslag. Een lekke band bleef mij gelukkig gespaard. Het naviduct was een leuke uitdaging om te kijken hoe hard ik naar beneden durfde te gaan. De teller bleef bij 65 kmpu steken; dat moet sneller kunnen!

Na ruim twee uur kwam ik thuis en was totaal gebroken, uitgewoond en helemaal op. Ik had ook niet het gevoel dat ik nu veel sneller was dan met mijn ouwe Limit. Vreemd!

De oorzaak zat enerzijds in mijn kies. De andere reden waren de banden.

Mijn Kies:

Als een paar maanden loop ik met een ontstoken kies rond. Telkens denkt de tandarts het weer voor elkaar te hebben, maar dan toch blijkt er weer iets niet te kloppen. Dit keer had ik weer een opgezwollen kaak en was ik genoodzaakt de maximale dosering paracetamol en ibuprofen in te nemen tegen de vreselijke pijn. Na het weekend ben ik ook een paar dagen thuis gebleven met koorts.

De Banden:

De banden bleken redelijk zacht te zijn. Nadat ik ze wat extra lucht had gegeven kwam de snelheid er alweer een beetje in. Met een snellere (en smallere) achterband (Conti SportContact 32) rijdt het nu een stuk harder. Omdat ik bijna altijd over mooiasfaltwegen rijdt mis ik het comfort van de dikke Schwalbe band niet zo. Even afwachten hoe deze band zich houdt onder winterse omstandigheden.

Inmiddels heb ik mijn eerste ritjes tussen Hoorn en Amsterdam er al weer opzitten en zie ik mijn gemiddelde snelheid nog steeds iets oplopen. Ondanks dat de tandarts mij heeft doorverwezen naar de specialist lijkt het in mijn mond nu redelijk rustig. Ook de conditie lijkt na een paar weken van fietsluwte nu weer enigzins terug te komen. Helaas heb ik nog niet genoeg kracht en energie om óók nog te schaatsen.

Ook heb ik nu al mij eerste lekke band opgelopen. Links-voor om half acht in de vroege morgen ter hoogte van de nieuwe windmolens tussen Scharwoude en Oudendijk. Er bleek een uitgetrokken paperclip zijn weg in mijn band te hebben gevonden. Het vervangen ging minder makkelijk dan ik gewend was, maar binnen tien minuten was ik weer op snelheid. Ook merkte ik dat mijn tweede accu geen overbodige luxe is om bij de hand te hebben. De accu bleek sneller leeg dan ik had verwacht. Even ompluggen er er was weer licht! Hoeraaaaaa.

Tot de volgende Blog.

Dat is lang geleden.....

2007-10-15T13:09:00.000+02:00

Was het de drukte op school?
Waren het andere hobbies die het niet toelieten om achter de pc te kruipen?

Eigenlijk heb ik toch genoeg meegemaakt!
Eigenlijk was er tijd genoeg voor het schrijven van een berichtje!

In ieder geval ben ik nu bezig met het schrijven van een blogje, en is dit hopelijk het begin van een vruchtbare periode.
Voordat we toekomst inkijken zal ik eerst even in het kort de achterliggende periode in beeld moeten brengen.
Belangrijke zaken als "De nieuwe Kleur", "Cycle Vision 2007", "De Verkoop", "De nieuwe Quest" en "Mijn School" zullen de komende tijd besproken worden.

Tot snel.

Week 9 en 10

2007-03-12T20:21:00.000+01:00

Tijdens de vakantie was het de bedoeling om een paar keer extra naar de schaatsbaan te gaan. Ook was het de bedoeling om het pakket toetsen dat op mijn buro lag, tijdens een saaie tv-avond even na te gaan kijken.
Verder had ik het idee om eindelijk aan aan de verbouwing van mijn zolderverdieping toe zou komen.
Tja, je snapt het al.... er is helemaal niets van terecht gekomen!!!! zucht!!!
Het was natuurlijk geen fietsweer (regen), dus ook maar 25 km gereden.
Maar.....................ondanks het slechte weer een heerlijke week gehad.

De eerste week na de vakantie was direct een hectische week. Veel vergader, veel emoties en een aantal keer moest ik de kinderen overtuigend toespreken over hun irritante gedrag.
Ook deze week ben ik niet toegekomen aan mijn "normale"weekafstand (slechts 175 km).
Wel had ik eindelijk weer eens een lekke band. Dit keer stond ik in het donker en in de regen stil vlak voorbij Broek in Waterland (langs het kanaal richting het Schouw). Dit keer was het de Big Apple die ik om mijn achterwiel heb liggen. Het was het eerste lek van deze band na ruim 6000 km.

Deze week:

Afstand: 175 km
Gemiddelde snelheid: 34 kmpu
Maximum snelheid: 49 kmpu

1x lekke band achterband na 6300 km; eerste lek (Big Apple)

week 8 Vakantie !!!

2007-02-23T19:05:00.002+01:00

Hè, hè, eindelijk is het dan zover. Eindelijk een weekje vakantie. Ik moet zeggen dat ik er wel aan toe ben. Op school waren de kinderen, maar ook mijn collega's een stuk minder gezellig dan normaal. We zijn er kennelijk erg aan toe.
Vandaag op mijn gemakkie naar huis gefiets, maar zag dat mijn metertje desondanks steeds rond de 45 kmpu stond. Na 55 minuten was ik al weer thuis. Omdat ik de hele week nog niet op de schaatsbaan ben geweest zal ik me vanavond nog een uurtje in het zweet gaan werken. Daarna moet ik mijn tas nog inpakken voor een weekendje Dwingeloo. Wanneer begint de vakantie nu egenlijk écht?

Deze week:

afstand:

week 8 Vakantie !!!

2007-02-23T19:05:00.001+01:00

Woensdag 21 februari (eenden en honden)

2007-02-22T15:05:00.000+01:00

Maandag ochtend was het een beetje heiig toen ik van huis ging. De laaghangende bewolking werd echter steeds dichter. Voorbij Oosthuizen moest ik alle zeilen bijzetten om nog iets te kunnen zien in het donker. Op een gegeven moment kon ik nog net het licht van de volgende lantaarnpaal zien (50 meter). Op de weg kon ik maar 20 meter(?) voor mij uit kijken. Dus bril af en een iets meer rechtopzittende houden. Voorbij Edam kon het gas er weer op. De Purmer ligt kennelijk net iets lager waardoor daar de temperatuur nèt iets lager is (?!?!?).

De terugweg ging lekker vlot. Voorbij Middelie kwam een Alu Alleweder mij in het vizier. Ik denk dat het de collega van Kees was die kennelijk het grijze dekje voor een nieuw en geel dekje heeft vervangen. Tijd om daarbij stil te staan had ik niet, want in de verte doemde al mijn volgende prooi op. Voorbij Oudendijk stoof ik met een gangetje van 55 kmpu Kees in zijn Mango voorbij. .....En daar geniet ik dan van!!!!(sorry Kees).

Woensdagochtend werd ik weer voor het eerst dit seizoen geconfronteerd met eenden op de weg. Tot drie keer aan toe moest ik remmen of uitwijken voor de verliefde beesten die hun territorium wilden uitbreiden met "mijn" fietspad. Ook 's avonds (23:00) kwam ik weer een stel eendachtigen tegen; goed opleten dus!

En opletten was geboden want plotseling doemde in een bocht een reflectered vest op. Het was waarschijnlijk een van de weinige bewoners van de Zesstedenweg die nog even de honden aan het uitlaten was. Een flinke ruk aan mijn stuur was nodig om de de grootste, herderachtige hond te ontwijken. De twee honden blaften er luid op los en probeerden de achtervolging in te zetten terwijl de bazin de beesten tot de orde schreeuwde. In mijn achteruitkijkspiegel zag ik alleen nog maar duisternis.

Vlak voor Hoorn aan de Hulk (=straatnaam) loopt mijn fietsweg tussen twee campings door. Oók daar weer een man met een hond.....geen problemen gelukkig. Maar twee honderd meter meter veder was het opnieuw raak. Opnieuw een duidelijk oplichtend/ reflecterend vest en twee loslopende honden. Wéér een grote en een kleine hond. Dit keer moest ik vol in de remmen toen de beesten vlak voor mij opdoemden. Met slippende banden kwam ik tot stilstand en stond ik oog in oog met een Leonberger. Het mooie beest keek me even vreemd aan en sloeg toen alsnog op de vlucht. Na een kort praatje met de eigenaar van de honden kon ik mijn tocht weer voortzetten. Achter mij werden de honden door de baas weer tot de orde geroepen.

Om kwart over elf was ik weer thuis. Nog even Pauw en Witteman gekeken en toen toch maar naar bed.

Week 6 en 7

2007-02-18T20:09:00.000+01:00

Bijna was het er vandaag wéér niet van gekomen om een bericht achter te laten, maar ik heb nu toch nog even de tijd om de blog even bij te werken.

Vorige week heb ik niet zo veel beleefd op het fietspad.
Geen noodstop, geen lekke banden, geen opvallend slecht weer, geen juigende mensen langs de route en ook heb ik geen vreemde of onbekende velomobielen langs zien komen.
Je zou kunnen zeggen......SAAI.
Ook Arie was elke ochtend weer van de partij. Vrijdag reed hij met het gezin net de rotonde bij Oosthuizen af toen ik hem tegemoet kwam. Quest met kinderaanhanger (met kind?) en zijn vrouw in de Mango erachteraan. Omdat we elkaar altijd in het donker passeren is er van oogkontakt weinig sprake. Meestal roep ik wel iets in de trant van HOI of HAI, of toeter even, maar heb nog nooit iets terug gehoord. Waarschijnlijk heeft hij mij ook nog nooit gehoord vermoed ik. Met de langerwordende dagen kunnen we elkaar tenminste weer eens zien!

Vorige week zondag had ik eindelijk weer eens tijd om de schaatsbaan op te zoeken. Ondanks de drukte kon ik toch redelijk vooruit komen. Helaas viel ik op het rechte stuk zomaar ineens voorover op het ijs. Waar ik nu over gestruikeld was bleef onduidelijk; feit was dat ik plat op mijn buik een paar meter vooruit schoof. Nonchalant stond ik weer snel op en klopte snel het ijs van mijn buik. Ik was zacht (buik met iets te veel rolletjes) terechtgekomen dus kon mijn rondjes gewoon afmaken. Thuis gekomen begon ik iets van spierpijn in mijn linker borst te voelen. De pijn werd echter snel erger en de volgende dag kon ik slechts rollend mijn bed uit komen. Hoesten en niezen deed enorm veel pijn, maar fietsen ging zonder problemen. Echter het uitstappen ging niet zonder de nodige gvd's.
Om een beetje bij te komen besloot ik woensdag de bus te nemen naar Amsterdam.
Vrijdag middag ben ik vrijwel direct na mijn laatste lesuur vertrokken en via mijn oude route langs het kanaal naar Purmerend gereden. De hobbels en kuilen op een stuk van een paar kilometer zijn alleen nóg dieper en groter geworden, waardoor lekker doorrijden eigenlijk niet kan. Voorlopig rijd ik daarom maar weer mijn andere route via Edam. Helaas mis ik daardoor wel de prachtige weg over de de Beemsterdijk. Ondanks dat de wind van opzij kwam kon ik even lekker doortrekken en reed van Purmerend tot Oosthuizen constant boven de 50 kmpu.

Gelukkig is de kneuzing inmiddels vrijwel verdwenen en heb ik vandaag (zondag) opnieuw lekker kunnen schaatsen met een aantal rondjes in de 40(Sec).
De komende week is het even doorbijten, maar dán is daar de vakantie weer.
Ik ben er wel aan toe!!!!

Vorige week:
Afstand: 245 km
Gemiddeld: 37 kmpu
Maximum: 48 kmpu

Deze week:
Afstand: 165 km
Gemiddeld: 36 kmpu
Maximum: 56 kmpu

Week 5

2007-02-04T20:11:00.000+01:00

Het was een vreemde week op de weg.

Maandag kwam de wind uit het westen....op zich niets vreemd aan.
's Ochtend was het net een beetje westnoordwest, en 's avonds was de wind iets gedraaid naar westzuidwest. Dat resulteerde in een dag met een buitengewoon hoog gemiddelde (75 km in 1:55, dwz 39 kmpu gem.).

Woensdag was het mistig, nevelig en kreeg ik veel veel motregen op mijn bril.
Vooral op de terugreis vanuit Amsterdam bleek ik door verschillende medeweggebruikers even niet te bestaan. Diverse gevaarlijke situaties waarbij er een noodstop noodzakelijk was deed mij steeds bozer worden. Desondanks heb ik mij beheerst en heb NIET gevloekt. Wél was mijn accu aan een vervroegde reunie met het stopcontact toe na het uitbundige getoeter tijdens mijn ritje.
Bij thuiskomst toch nog maar even om mijn mobiel heel gewandeld om te controlleren of er iets mis was met mijn zichtbaarheid, maar dáár was niets mis mee.

Vrijdagochtend zowaar weer eens een lekke band, maar daarna toch weer lekker doorgefietst.

Deze week:

Afstand: 241 km
Gemiddelde: 35 kmpu
Maximum: 52 kmpu

Onderweg:

1x Arie (maandagochtend).
1x gele Mango (met belettering aan onderrand) aan de overkant van het kanaal (maandagochtend).
1x gele Quest over de Slachterslaan (Berkhout) dinsdag om 11:15.
Tweede lekke band van dit schooljaar: eerste lek links-voor na ongeveer 5000 km (Primo).

Week 4

2007-01-28T20:05:00.000+01:00

Het was deze week eindelijk weer eens koud genoeg om er een paar koude voeten van te krijgen. Ondanks dat ik meestal vroeg de deur uit ga (6:30), verraadden de sporen in de sneeuw dat ik die dag niet de eerste was geweest. Het leek alsof ik zowel de heen als de terugreis steeds wind tegen had. Waaide de wind eerst uit zuidelijke richting, was die in de middag gedraaid naar het noorden.

Onderweg deze week niet veel spannende dingen beleefd. Wel kruisde maandag in de buurt van Grosthuizen een hermelijn mijn pad. Aanvankelijk dacht ik aan een witte kat, maar dichterbij gekomen bleek het een mooi in winterkleed gestoken diertje te zijn. Woendagavond kwam ik in de buurt van de golfvelden (Amsterdam Noord) ook nog een vos tegen.

De school stond deze week in het teken van de open dagen (vrijdagavond en zaterdag). Alle lokalen werden weer eens flink gepoetst. Ondanks de tegenvallende opkomst waren het een paar gezellige dagen.

Deze week:

Afgelegd: 245 km

Gemiddeld: 34 kmpu

Maximum 52 kmpu

Onderweg:

1x Arie

Schaatsen: Nog sneller.....38.5

Week 3

2007-01-21T16:37:00.000+01:00

Deze week:

Afstand: 240 km
Gemiddelde: 34 kmpu
Maximum: 49,2 kmpu
Onderweg:
Quest van Arie (2x; maandag en woensdag ochtend).
Flevo Alleweder met vlag, ter hoogte van Middelie ( collega van Kees).
Witte Limit (of C-Alleweder) bij Oosthuizen, vrijdagmiddag.

Schaatsen:
Jaja, zondag eindelijk onder de 40 sec (39.1) over een rondje.

Een winderig dagje

2007-01-19T17:42:00.000+01:00

Donderdag 18 januari 2007 was een onrustig dagje.

De voorliggende avond/ nacht was al erg nat geweest, en de wind had er ook weer zin in.
Toch gewoon naar Bobeldijk gefietst en een beetje ingehouden op plaatsen waar de wind gevaarlijk van opzij kwam. Onder dit soort omstandigheden leg ik meestal mijn helm klaar, maar laat hem dat toch telkens weer op de trap liggen omdat ik het niet prettig vind zitten. Dan dus maar een beetje voorzichtiger fietsen!

Tijdens de terugweg was trappen overbodig om met ruim 40 kmpu over de dijk te blazen.
Zoals gewoonlijk parkeerde ik mijn karretje onder zijn afdakje in mijn achtertuin. Vandaag ook op de rem en met twee stenen voor en achter een van de wielen.

Na de tweede stormgolf (in de avond) keek ik tijdens een telefoongesprek uit het raam.
Midden op het terras lag mijn mijn mooie limit op zijn rug?!?!?!? Hoe het zover had kunnen komen is mij nog steeds onduidelijk.
Die avond heb ik de limit de huiskamer ingereden om de schade goed te kunnen bekijken.
De schade bestaat uit eigenlijk alleen lakschade. Enkele krasje aan de zijkant, een schaafje op de rugbult, maar de grote beschadigingen zitten op de neus en bij het achterlicht. De voorkant ziet eruit alsof ik een frontale botsing heb gemaakt. Of ik voor dit soort gebeurtenissen ben verzekerd weet ik niet. Even Apeldoorn bellen dus. Helaas kon ik niet worden geholpen en mag ik volgende week weer terugbellen in verband met de grote drukte. Ik ben benieuwd.

Vrijdagochtend toch weer gewoon fietsend vertrokken. Welgeteld 15 omgewaaide bomen waren netjes opgeruimd om het fietspad weer vrij te maken. Ook kwam ik nog twee omgewaaide vrachtwagens tegen waarvan er één 's avond nog steeds op zijn zij in het gras lag.

Bij Oosthuizen (16:45) reed er plotseling een witte Limit/ C-Alleweder voor mij. Geen achteruitkijkspiegel...Vreemd! Het enige wat ik zag was een grote skibril....Wie was dit? Waarschijnlijk dezelfde Limit die ik tijdens een van de Kerstkoopavonden op de Rode Steen geparkeerd had zien staan. Ik had even geen zin in een praatje, dus bleef het bij een "HOI" en twee toetertjes. Met de wind schuin van achter zoefde ik met 48 kmpu voorbij.

Op de schaatsbaan.

2007-01-14T21:47:00.000+01:00

Vandaag kwam ik Kees (Schouten) weer eens tegen. Dit keer op de schaatsbaan in Hoorn.

Ik had mijn schaatsen net af, toen hij de baan op kwam lopen en nog even op zijn broer wachtte met wie hij had afgesproken. Volgende keer een wedstrijdje Kees?

Week 2

2007-01-13T14:25:00.000+01:00

Wind, wind, en nog eens wind.......en ook veel regen!

Het was zondagavond dat ik in de tuin stond en mijn banden nog eens een extra beetje lucht gaf. Ik bleef pompen tot 6,5 bar en ging weer snel naar binnen. Ik zag er tegenop om de volgende morgen weer in alle vroegte tegen de wind in te moeten fietsen.
De rit was beroerd; de wind was hard en kwam frontaal , en vooral de regen zorgde voor minimaal zicht. Aanvankelijk leek het nog zin te hebben om mijn bril steeds droog te vegen, maar na 20 minuten fietsen koos ik ervoor om het verder zónder te doen. Na vijf kwartier kwam ik met rode ogen op school aan, maar bleek toch nog een van de eersten te zijn die zich melde. Deze schooldag/ studiedag verliep gezellig en was vooral erg nuttig. Op weg naar huis ging het lekker hard. Een nieuw deur-tot-deur record: 50 minuten. Ook woensdagavond evenaarde ik dit record na een erg drukke en emotionele dag. Alle agressie had ik kennelijk weggetrapt, want ik sliep die nacht voor de verandering heerlijk.
Vrijdag was het voor de verandering weer eens droog. Een van de scholen in Amsterdam Noord organiseerd elk jaar een nieuwjaars volleybal tournooi. Na afloop is er een borrel en een heerlijk buffet. Ook deed mijn school dit jaar weer mee met een grote delegatie. Helaas bleken we niet erg goed op elkaar ingespeeld en werden we 8ste (van de 12).

Deze week(2):
248 km
gemiddeld 34 kmpu
maximum 54 kmpu
Onderweg:
1 rode Quest Maandag ochtend (7:45) richting Amsterdam vlak voor Kippebruggetje (Amsterdam Nrd); ik reed aan de overkant!
1 gele Mango of Quest door Bobeldijk.
1 Quest van Arie K. (2x geloof ik).
1 lekke band (rechtsvoor). Eerste lek van Primo Comet na ruim 4000 km.
Te veel fietsers zonder licht.

2007, een nieuw begin

2007-01-07T18:28:00.000+01:00

Inmiddels heb ik nu 15.500 kilometers op de teller staan.
Sinds de zomervakantie heb ik 4000 km onder mij door zien glijden. Dat komt neer op ongeveer 1000 km per maand. En eigenlijk nog steeds schadevrij! Hoewel....
Enige tijd geleden is er door een onduidelijke reden een steen van het (platte)dak van mijn school naar beneden gekomen. Helaas stond mijn limit precies in de baan van de vallende steen geparkeerd en leverde dat een kleine lakschade (rechts/voor) op.
Ook heb ik na de zomervakantie geen enkele lekke band meer gehad. Wel heb ik inmiddels mijn route structureel aangepast, omdat de aanvankelijk (kortste) route steeds meer plekken met slecht asfalt heeft opgelopen.
Reed ik voorheen van Hoorn naar Amsterdam via Oosthuizen en Purmerend, tegenwoordig rijd ik via Oosthuizen, Edam en Broek in Waterland. Deze route is bijna 3 kilometer langer, maar bevat minder langzame stukken. Ook is het wegdek over het hele traject (bijna) perfect te noemen. De afstand van 37 km leg ik doorgaans in precies een uur af.

Nog steeds merk ik dat mijn lichamelijke conditie niet optimaal is door de vermeende Ziekte van Lyme. Volgende week zal ik opnieuw een afspraak maken met de huisarts om te informeren over een eventuele vervolg behanding.

Na twee weken vakantie zal morgen het normale schoolse leven weer beginnen. De eerste dag kan ik nog wat warmdraaien zonder kinderen ivm een studiedag voor het personeel. Maar daarna zullen de kinderen weer met veel verhalen mijn lokaal binnen stormen voor het volgen van een spannend uur Wiskunde(?!?!). Voor veel leerlingen zal het een spannende tijd worden nu het eindexamen steeds dichter bij komt. Zelf heb ik het ook redelijk druk met mijn taak als examencoördinator en veiligheidscoördinator. Vooral het opzetten van een schoolveiligheidsplan kost veel tijd en inspanning. Wél erg leuk!

Hoe het afgelopen halfjaar zo ongeveer verliep.

2006-12-30T12:50:00.000+01:00

Cycle Vision 20 en 21 mei 2006:
Tijdens een onstuimig weekend gekampeerd op de camping naast het circuit (Zandvoort) en meegedaan aan de uursrace. Een 18-de plek met een afstand van 44 km vond ik een keurige prestatie.

Juni 2006:
Mijn conditie leek minder te worden. Het bleef bij mijn wekelijkse 250 tot 300 km forensverkeer. Ook in de zomermaanden kwam ik niet verder dan een incidenteel toertochtje door Noord-Holland.

Juli 2006:
Het schooljaar heb ik afgesloten na 11500 km fietsplezier. De Limit heeft nauwelijks een extra krasje opgelopen na een jaar intensief gebruik. Jammer is wel dat de lak duidelijk aan de linkerzijde verkleurd is door de invloed van de zon. Ik overweeg om hem over te laten spuiten.

Augustus 2006:
Dit jaar geen fietsvakantie, maar een culturele reis naar Egypte.

September 2006:
Het schooljaar is weer begonnen! Eindelijk weer fietsen.
Bij elk ritje lijkt het lawaai steeds erger te worden. Vooral op klinkerweggetjes lijkt mijn VM wel uit elkaar te vallen. Een aluminium hoeklijn onderaan de veerpoot blijkt gescheurd/ gebroken te zin. Ik weet niet hoe lang dit nog goed gegaan zou zijn, maar de reparatie kwam niet te vroeg. Direct ook hier en daar wat rubbertjes vervangen en de kettingspanner (stuk elastiek) iets bijgesteld. En wat blijkt…..het werkt! Alles is weer rust in de cockpit.

Oktober 2006:
De schaatsbaan in Hoorn is geopend. Eindelijk! Op een steenworp afstand van mijn woning is een heuse overdekte schaatsarena gebouwd na jarenlang gesteggel tussen gemeenten, investeerders en belangengroepen.
Om de juiste slag te vinden heb ik mezelf opgegeven voor schaatslessen, en dat werkt.
Twee tot drie keer in de week ben ik te vinden op het ijs. Ook heb ik een paar klappers aangeschaft (€850,-), zodat ik ook met de snellere jongens in de binnenbaan mee kan.

November 2006:
Het intensieve sporten (fietsen en schaatsen) kost duidelijk meer energie. Na de zomervakantie ben ik nu 4 kilo afgevallen. Dat kon geen kwaad……….! Maar, ik moet nu veel meer eten om op kracht te blijven. Zo nu en dan wordt ik ook geconfronteerd met spierpijntjes, waar ik normaal eigenlijk nooit last van heb.
Voor op de schaatsbaan heb ik een sensor gekocht (€90,-) die alle rondetijden registreert. Alle tijden kunnen worden bekeken (en gedownload) via http://www.ijstijden.nl/.

December 2006:
Ik voel me steeds meer uitgeput raken en heb al een paar keer de Limit laten staan.
Het is al een hele tijd geleden dat ik met de trein naar school ging.
Ook een paar keer minder geschaatst. Ik voel me slap. Zucht.
In plaats van een snellere rondjes kom ik niet verder dan vlakke rondjes rond de 50 seconden. Een versnelling zit er nog even niet in.
Aan het eind van de maand blijkt dat ik waarschijnlijk eerder (weken/ maanden?) door een teek te grazen ben genomen en de ziekte van Lyme heb opgelopen. Hoe verzin je het!
Plotseling verscheen er een grote rode ronde cirkel op mijn been met in het midden een rood stipje. Het zou best kunnen zijn dat ik daardoor de laatste tijd van slag was. Inmiddels ben ik aan een stevige antibioticumkuur bezig en hoop dat het virus spoedig uit mijn lijf verdreven is.

Maikel Leeft Weer

2006-12-29T21:08:00.000+01:00

Na een half jaar van afwezigheid, ga ik tóch opnieuw proberen om zo nu en dan een verhaaltje achter te laten. Ook zal ik een korte terugblik geven op mijn belevenissen gedurende de afgelopen maanden, zodat ik het nieuwe jaar met een schone lei kan beginnen.
Tot snel.....

Week 19

2006-05-14T19:14:00.000+02:00

Deze week door een extra ritje ivm een ouderavond en een rondritje op zondag heel wat kilometers op de teller bijgeschreven.
Weektotaal: 465 km
Weekgemiddelde: 36,1 kmpu
Weekmaximum: 62,4 kmpu

Zondag 14 mei (rondje Markermeer)

2006-05-14T18:26:00.000+02:00

Gisteravond in bed gekropen met het idee om zondagochtend een langer ritje te maken.
Toen ik rond acht uur wakker werd was die gedachte nog blijven hangen en reed ik een uurtje later weg in noordelijke richting. Het was prachtig fietsweer. Soms bewolkt, en wat vaker een lekker zonntje. De wind leek uit het noorden te komen en ik besloot naar Enkhuizen te rijden. Omdat het wel lekker ging koos ik aldaar om over de dijk naar Lelystad te rijden. Ook vandaag kwam mijn Buffie weer goed van pas; dit keer als muggenfilter. Vooral op het eerste stuk hingen de muggen als mistbanken over de weg. Ook mijn windscherm bewees zijn diensten.
Na een paar kilometer loopt het fietspad over de kruin van de dijk naar de andere kant van het dijklichaam en was ik vanaf dat moment ook verlost van de miljarden muggen. Door mijn ruitje was haast niets meer te zien. Ik maakte daarom even een korte tussenstop voor een poetsbeurt.

Gelukkig viel het wegdek mij vandaag niet echt tegen, maar is het niet een weg die uitnodigt om eens lekker gas te geven. Hobbels, gaatjes , steentjes,.....
Na een korte stop voor een open brug stond ik na vijf kwartier bij de "Batavia" voor een lunchpauze.

Gelukkig had ik in Lelystad meteen de goede weg te pakken en vervolgde ik mijn weg via de Houtribdijk. Deze weg loopt helemaal door tot voorbij Almere, waardoor je vele kilometers kan genieten van een prachtig uitzicht. Links kijk je uit en over de Oostvaardersplassen en aan de rechterkant zie je het Markermeer met al zijn bootjes. In de verte zie je dan ook Marken en Volendam duidelijk liggen.

Via Muiden, langs het Amsterdam-Rijn Kanaal, over de Schellingwoudebrug, Amsterdam-Noord en Ransdorp kwam ik uit bij Het Schouw. Vanaf hier is het mijn vaste route via Broek, Edam en Oosthuizen.

Uiteindelijk was ik om 13:20 weer thuis na een heerlijke fietsdag. Vanmiddag nog even een borrel gedronken bij mijn Pa. Thuisgekomen heb ik mijn Limit weer eens verrast met een emmertje sop.

Even nog wat data:

144 km, 3 uur 58 minuten, 36,2 kmpu (gem), 62,4 kmpu (max)(Naviduct/Enkhuizen).

2x Kees

2006-05-10T22:51:00.000+02:00

Maandag 8 mei:
Het is nog steeds van dat prachtige weer en het ziet er naar uit dat het deze week zo blijft. Heerlijk!
Ik had er deze ochtend een beetje moeite mee om mijn bed uit te komen. Na een week vakantie moet ik weer even wennen aan het ritueel van elke-gewone-dag. Bijna een kwartier later dan normaal reed ik eindelijk de straat uit. Het was eigenlijk de tweede keer dat ik deze ochtend de straat uit reed, nadat ik de eerste keer na 100 meter merkte dat mijn accu nog thuis stond (aan de oplader). In ieder geval was ik nu écht onderweg.

Op school waren de kinderen gezellig en hadden we weer veel bij te praten na een week vakantie. Over twee weken beginnen de examens en ik merk dat veel kinderen daar nerveus van worden. Ook voor de derde klassers is het aantal lesdagen veel minder dan ze eigenlijk in gedachte hadden (nog maar 20 echte les dagen te gaan). De rest van de tijd wordt gevuld met een reis naar Oostenrijk, een stageweek, een toetsweek en een projectweek.

In de middag/avond reed ik achterop bij Kees Schouten. We hadden elkaar al een lange tijd niet meer gezien. Vanaf Oosthuizen zijn we schouder aan schouder richting Hoorn gereden en hebben weer een beetje bijgepraat. We zien elkaar weer in Zandvoort spreken we af, maar de volgende dag is het alwéér raak.
Na mijn werkdag in Bobeldijk rijd ik om vijf uur weer naar Amsterdam in verband met een ouderavond (10 min gesprekken). En in de buurt van Oosthuizen kom in Kees tegen. Dit keer in tegenovergestelde richting. Door de gunstige wind ben ik in 50 minuten al op school; ik hoop dat de wind straks iets minder zal zijn.
Op de terugweg zie ik de zon ondergaan.....Mooi!!!

De wind is duidelijk minder krachtig dan vanmiddag, maar ik voel langzaam de energie uit mijn benen wegvloeien. Als ik thuis ben masseer ik mijn benen in met een spulletje waardoor alles lekker warm wordt/ blijft. Omdat het in de tuin nog goed vertoeven is neem ik mijn vers getapte biertje mee naar mijn tuinbankje.

Zo, ... nu eerst een Bavaria!

Een weekje vakantie (week18)

2006-05-07T21:00:00.000+02:00

Aanvankelijk dacht ik deze week een paar langere tochten te gaan maken, maar daar is weinig van terecht gekomen. Het was gewoon veel te mooi weer om lekker in de tuin te klooien en gewoon lekker rustig aan te doen. Wel heb ik een aantal touristische rondritjes gemaakt, maar tijdens deze ritjes kwam ik er achter dat ik mij prettiger voel als fietsforens.
Het was natuurlijk heerlijk fietsweer. Veel zon, een lekker windje en een prachtige natuur deed mijn hart sneller doen slaan. Overal kwam de zoete lucht van tulpen in de mooiste kleuren mij tegemoet.

Helaas ook veel toeristen onderweg,....heel veel toeristen,..... heel heel heel veel toerende wandelaars, fietsers, motorrijders, cabrio´s, bussen, auto´s met caravans en rijdende vakantieforten.

Eerst lijkt het leuk als je wordt toegezwaaid, toegelachen, of er een duim omhoog wordt getoond.
Daarna komen de fototoestellen, videocamera´s,..... tja...... dat is al minder.
Erger zijn de mannen met benen als melkflessen die willen proberen mij bij te houden, of erger nog ...een poging doen om mij in te halen...!
En dan ook nog de fijne gesprekjes bij een stoplicht of een ander opstakel:
- Is het echt een fiets?
- Ga je echt sneller?
- Wat kost zo´n ding nou?
- Heb je hem zelf gemaakt of kan je ze zo kopen?

Nee, dan maar liever snel in de vroege ochtend zonder tegenliggers naar school rijden. Heerlijk de zon op zien komen boven de benevelde velden. Helemaal voor mij alléén!
Daar geniet ik veel meer van.

Mijn Limit heb ik deze week op drie nieuwe banden gezet (Primo Comet). De oude banden zijn eigenlijk nog niet op, maar voor de Cyclevison rijd ik liever op onbeschadigede banden. De bandjes die ik er af heb gehaald zitten vol met putjes, gaatjes en spleetjes, waardoor de kans op lekrijden steeds groter wordt. Verder heb ik de sec. ketting nu ook goed schoongemaakt, maar daarna toch maar besloten om deze te vervangen. Ook de remmen weer goed schoongemaakt en opnieuw afgesteld. En ik moet zeggen dat het in de cockpit nu een stuk stiller is dan voor de grote schoonmaak.

Met mijn dochter heb ik nog een paar uurtjes gevliegerd. Een oude hobby van me, ik zou het weer wat vaker moeten doen!

En morgen weer lekker naar school! Ik heb er wel weer zin in.

Deze week: 180 km, 35,2 kmpu (gem)

Week 17

2006-05-01T13:26:00.000+02:00

Ik heb deze week weer lekker kunnen doortrappen. Ik heb het erg druk gehad met van alles en nog wat. Op school zijn de praktijkexamens in volle gang. Doordat er veel docenten zich ziek hebben gemeld betekent dat dus zo nu en dan een invaluurtje voor de overgebleven docenten, zodat de kinderen toch zo nuttig mogelijk op school kunnen blijven. Ik kijk uit naar de volgende week. Ik merk dat ik regelmatig erg moe ben.

Maandag , woensdag en vrijdag zijn de dagen dat ik altijd met de limit naar Amsterdam fiets. Maandag ochtend kwam ik Arie ook weer in zijn Quest tegen. Hij had de vaart er weer behoorlijk in. Regelmatig komen wij elkaar op een fietspad tegen en passeren elkaar in tegenovergestelde richting. Ik heb altijd het idee dat Arie mij sneller passerd dan ik, terwijl ik er toch van uit ga dat wij ongeveer met dezelfde snelheid rijden. Maandag middag was het druk op de weg. Veel fietsers, sommige zelfs met blote benen! Ik reed Hoorn binnen en moest plotseling weer eens een noodstop maken. De neus van de Limit zocht het asfalt op en de achterkant kwam bijna los! Mijn schooltas schoof naar voren en… ik stond stil. De auto die mij voorrang moest geven stond inmiddels ook stil. Ik hen een hekel aan dit soort chaffeurs die met een noodgang aan komen rijden en dan pas op het laatste moment in de remmen gaan. Je schrikt je een rolberoerte! Met een vriendelijk gebaar wuifde hij naar mij en liet mij voor gaan. Ik kon niet veel meer uitbrengen dan GRMDGGVD en probeerde in de hoogste verzet weer op gang te komen en dacht opnieuw GRRRGGGVD. Honderd meter verder moest ik weer stoppen voor een stoplicht. Bij het optrekken ging er iets mis… de ketting knalde er tijdens het optrekken met een grote knal af. SHIT. Kennelijk was mijn ketting óók erg geschrokken van de noodstop. Omdat ik bijna thuis was besloot ik de laaste kilometer maar naast het groene geval naar huis te wandelen. Ik hoop dat niemand me heeft gezien! Ik schaam me dood.
Bij een Limit is de ketting totaal weggewerkt en kost het erg veel tijd om een afgelopen ketting er weer omheen te krijgen. Het meeste werk zit in het verwijderen van de afdekstroken die aan de onderkant zijn vastgeschroefd met inbus boutjes. Een stuk of 50 schat ik. Gelukkig is het mij nog nooit onderweg gebeurd, want dan sta je wel een uurtje te schroeven. Thuis gaat het een stuk sneller mbv een bitje en een accuboormachine.
Omdat het mooi weer was en ik nu toch met de ketting bezig was, heb ik deze ook meteen een grote beurt gegeven. Eerst schoongemaakt en daarna lekker gesmeerd. Alles loopt en draait weer als een zonnetje. Een nuttige klus.

Op dinsdag en donderdag werk ik als chef buitendienst op de Dierenbegraafplaats “De Stille Weiden” in Bobeldijk. Harken, spitten, snoeien en kuilen graven zijn mij niet vreemd. Samen met mijn vader runnen wij dit bedrijfje. Voor mij is dit een leuke afwisseling (in combinatie met mijn school).

Dinsdagmiddag zag ik in de verte zowaar een witte Mango (?) vanaf Berkhout aan komen rijden over de Slachterslaan. Wie was dat? En dat was nog niet alles…Om een uur of zes zag ik opnieuw een velomobiel vanuit dezelfde richting aan komen. Het was nu een witte Quest. Ik heb de bestuurder die richting Spierdijk reed nog even gedag gezegd tijdens het voorbijrijden. Wie was dat?

Woensdag was het een normaal heen en weertje Amsterdam. Geen nieuws.

Donderdagavond ben ik ipv vrijdagochtend naar school gefietst. Ik had een licht briesje in de rug en de weg voor mij was leeg. De snelheid liep op tot ongekende hoogte. Ik ga mijn ketting vaker smeren! Uiteindelijk bleef de meter bij de 58 kmpu steken. Ik denk dat ik minstens een half uur de snelheid boven de 50 heb gehouden. Wat een kick geeft dat….wauw. Wel kwam ik onderweg nog een klein hobbeltje tegen. Vlak voor Edam vloepte daardoor mijn korte ketting er vanaf. Gelukkig was dit mankement binnen een minuut weer gefixed en kon ik weer aanzatten tot grote snelheden. Dit was de derde keer dit jaar dat deze (secundaire)ketting er vanaf gleed.
Vrijdagmiddag heb ik samen met een paar collegas nog even een biertje/ wijntje gedronken om de vakantie in te luiden. En dat voel je als je naar huis rijd!!!!!!!!!!
De wind was hard en waaide precies in tegenovergestelde richting. Pffffffft dit is afzien dacht ik. Gelukkig toch nog thuisgekomen, maar meer wil ik daar niet over zeggen.

Het mooiste ritje ritje van de week reed ik op zondag. Na een dagje tuinieren in mijn eigen tuin, kreeg ik het ´s avonds plotseling op mijn heupen. Om negen uur vertrok ik voor een nachtelijk tochtje. Alle zondagsrijders waren van de weg af en de zon was net onder toen ik bij het IJselmeer aankwam. Ik besloot om over de IJselmeerdijk naar Enkhuizen te rijden. De lucht werd steeds dieper blauw en de smalle maansikkel lachte mij toe. Een prima parcours om het bochtenwerk te oefenen. Nadat ik Enkhuizen had gepasseerd ben ik over de dijk verder gereden naar Andijk. Vanaf Wervershoof ben ik toen weer binnendoor naar huis gereden. Om half elf stond de Limit weer onder zijn afdekje uit te blazen. En ik was weer voldaan.

De weekgegevens:
295 km
36,3 kmpu (weekgemiddelde)
58 kmpu (maximum)

Week 16

2006-04-23T22:21:00.000+02:00

Het was een lekker fietweekje. Weliswaar kwam de wind te vaak uit de verkeerde richting en scheen de zon te weinig, het was een memorabele week.....
Vandaag voor het eerst sinds maanden in mijn korte broek en met korte mouwtjes-shirt gereden.
Ondanks dat het maandag (2e paasdag) een vrije dag was toch naar Amsterdam-Noord gereden om daar een begin te maken aan het opknappen van de voortuin van een geliefde collega. Vroeg weg en laat in de avond (= nacht) terug naar huis, met een voldaan gevoel over de vorderingen van de tuin. Het berglandschap met rotsachtige structuren was vandaag omgeturnd in een egale strakke onderhoudsvriendelijke tuin.
Woensdagochtend kwam ik Arie weer eens tegen op zijn bukfiets. Per email liet hij mij weten dat zijn Quest(26") even in de revisie is ivm een kinderziekte aan een achteras waardoor zijn wiel in de bocht tegen de behuizing aanloopt. Ik hoop dat hij weer snel onderweg is. Voor de afwisseling reed ik deze dag weer eens via Purmerend. Helaas lijkt de conditie van de weg langs het Noordhollandskanaal per week te verslechteren en moet je nu op sommige plekken zelfs goed uitkijken dat je niet in een diep gat rijdt. Omdat het rijden over deze weg een veel grotere kans op lekke banden en gebroken spaken oplevert kies ik daarom steeds vaker voor de langere route via Edam. Plotseling doemde er een Mango voor mij op en we moesten ter hoogte van "De Buiktuin" allebij in de remmen voor een in de weg staande auto. Ik had dus even de gelegenheid om er achter te komen dat het Fred de Blok uit Purmerend was, die ik nog niet eerder was tegengekomen. We spraken af om elkaar op de Cycle Vision uitgebreider te spreken.
Vrijdagochtend kwam ik vermoedelijk Fred wéér tegen. Ik reed dit keer aan de andere kant van het kanaal en heb nog even gezwaaid.
Om de tuin waar ik maandag mee aan de slag ben geweest te vervolmaken ben ik zondag (vandaag) al om 7 uur mijn Limit ingestapt. In Korte broek! want het zou een zonnige dag worden. Helaas was het toch nog erg fris (tè fris eigenlijk). Mijn tenen voelde als ijspegels en een paar handschoenen zouden geen overbodige luxe geweest zijn. Daarom maar een tandje extra geschakeld om mijzelf warm te krijgen. Het viel op dat het op zondagochtend heeeeeeeerrrlijk rustig op de weg is. Binnen een uur was ik ter plaatse.
Tot twaalf uur kon ik lekker in de beloofde zon tuinieren, maar daarna werd het steeds donkerder. Op het moment dat het begon te druppelen was ik tevreden over het eindresultaat en kon ik weer naar huis rijden. Het was inmiddels half drie en een stuk drukker op de weg. Veel zondagfietsers, hardlopers en bussen vol met touristen van/naar Volendam of Marken.
Een vreemde gewaarwording was dat ik rijdend in dezelfde richting zowel windmee als windtegen heb gehad .Mijn snelheid varieerde tussen de 37 en 52 kmpu.
Tussen Oosthuizen en Scharwoude was het een drukte van jewelste met tientallen motoragenten, knipperend met hun blauwe lampen. Zij effenden de baan vrij voor het peloton van de Ronde Van Noordholland. Vanuit de Limit (rijdend) heb ik geprobeerd de groep die aan de overkant van de weg fietste te fotograveren.

Het was een fijne fietsweek:
325 km
35.6 kmpu (weekgemiddelde)
53,5 kmpu max

Week 15

2006-04-16T19:03:00.000+02:00

Deze week lekker hard doorgereden en eindelijk ook weer wat meer kilometers gemaakt.

Afstand: 238 km

Gemiddeld: 35 kmpu